این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
مرجان قندی گروه گزارش / پشت برپایی این کلاس یکنفره، رد پای معلمی پیداست که هر روز برای یک لبخند و یک دفتر مشق، جاده ۲۰ کیلومتری کیاسر تا روستای ازنی را پشت سر میگذارد و عصرها دوباره به شهر برمیگردد. سمانه خادمی شهمیری، آموزگار ۳۲ سالهای که خودش مادر سه فرزند است، با ۱۳ سال سابقه معلمی، اجازه نداده دغدغههای روزمره مثل دوری راه، ذرهای از شور و تعهد معلمیاش کم کند. این مدرسه تکنفره، حالا نمادی از ۳۰۰ مدرسه تکدانشآموزی ایران است که نشان میدهد حتی برای سرنوشت یک کودک ایرانی هم درهای مدرسه بسته نمیشود. وزارت آموزشوپرورش برای دانشآموزانی مانند طلا که در مناطق کمجمعیت زندگی میکنند، تمهیدات و هزینههای جداگانهای در نظر گرفته تا دورافتادگی یا کاهش جمعیت، مانعی برای ادامه تحصیل آنها نباشد.خادمی سالهای گذشته در روستاهای دیگر و در کلاسهای چندپایه درس داده و امسال اولین سالی است که به این روستا آمده است. او در این باره میگوید: «شاید امسال کلاس من از نظر تعداد دانشآموز مثل سالهای قبل نباشد، اما مسلماً مسئولیتی که روی دوش من است، خیلی بیشتر است. من باور دارم که هیچ مدرسهای به دلیل کمبودن تعداد دانشآموز نباید از اهمیت بیفتد و هیچ دانشآموزی هم نباید به دلیل محل زندگیاش از حق آموزش باکیفیت دور بماند. کلاس من امسال فقط یک دانشآموز دارد، اما در این کلاس، آینده یک انسان در حال شکل گرفتن است و مسئولیت ارزشمندی برای من معلم دارد و باید بدانم که تلاش امروز من میتواند چراغ راه فردای یک کودک باشد.» …

بازار


































































