او درگفتوگو با ایسنا توضیح داد: اگر یک مرور کلی بر ۴۰ سال گذشته داشته باشیم، میبینیم که ترجیح منفعت خصوصی بر منفعت عمومی فراوانتر بوده و عملا شاهد تخریب آثار بیشتری بودهایم. جامعه در آن دوره حساسیت لازم را نداشت. از آنجا که مالک منفعت عمومی، کل جامعه است، وقتی جامعه نسبت به این موضوع حساسیت نداشت، تخریب صورت میگرفت و صدای کسی هم بلند نمیشد.
بهشتی گفت: هرچقدر جلوتر میآییم، میبینیم جامعه نسبت به منفعت عمومی خودش هوشیارتر شده و با هوشیاری بیشتری واکنش نشان میدهد. همین کاروانسرا در سبزوار را در نظر بگیرید، اگر ۳۰یا ۴۰ سال پیش تخریب میشد، اصلا کسی متوجه نمیشد و هیچ خبرگزاری هم آن را منعکس نمیکرد، اما امروز چه اتفاقی افتاده است؟ میبینیم در شبکههای اجتماعی، خبرگزاریها و رسانههای مختلف، همه نسبت به تخریب یک اثر با ارزش در یک شهر، مثل سبزوار در خراسان، آه و افسوس سر میدهند.
او این تغییر رویکرد جامعه را از یک منظر اتفاقی مثبت دانست و گفت: به نظر من این اتفاق، از این جهت که جامعه نسبت به میراث خودش حساس شده، اتفاق خیلی خوبی است.
بهشتی درباره بررسیهایی که درباره کاروانسرای تخریبشده در سبزوار انجام داده است، توضیح داد: من این موضوع را بررسی کردم. این بنا، بنای ارزشمندی بوده و اداره میراث فرهنگی مکررا به مالک و شهرداری اعلام کرده بوده که این بنا، اثر باارزشی است. اما مالک آمده و یک استشهاد محلی تهیه کرده که این بنا در حال تخریب و خطرناک است و با استناد به این استشهاد به شهرداری مراجعه کرده و گفته است ملک من در حال تخریب و خطرناک است و این هم استشهاد محلی؛ اجازه تخریب بدهید. …
