اقیانوس منجمد جنوبی در دورههای مختلف از سوی سازمانهای گوناگون به رسمیت شناخته شده است. دلیل اصلی اختلافنظر درباره آن این بود که برخی معتقد بودند این پهنه آبی در واقع چیزی جز ترکیبی سرد از آبهای اقیانوسهای اطلس، هند و آرام نیست.
با این حال، دانشمندان تفاوتهایی میان آبهای اطراف جنوبگان و سایر اقیانوسها مشاهده کردهاند؛ از جمله تفاوت در جریانهای دریایی، دما و میزان شوری آب.
سازمان بینالمللی آبنگاری در سال ۱۹۳۷ اقیانوس منجمد جنوبی را به رسمیت شناخت، اما در سال ۱۹۵۳ بهدلیل اختلافنظر میان کشورهای عضو، این عنوان را حذف کرد.
در سال ۱۹۹۹، اداره ملی اقیانوسی و جوی آمریکا (NOAA) رسماً اقیانوس منجمد جنوبی را به رسمیت شناخت و مرز آن را از ساحل جنوبگان تا عرض جغرافیایی ۶۰ درجه جنوبی پیشنهاد کرد. این پیشنهاد برای سازمان بینالمللی آبنگاری ارسال شد، اما این سازمان تصمیم نهایی درباره آن اتخاذ نکرد.
در سال ۲۰۲۱، هیئت نامهای جغرافیایی ایالات متحده نیز اقیانوس منجمد جنوبی را به رسمیت شناخت. نشنال جئوگرافیک نیز در ژوئن همان سال و همزمان با روز جهانی اقیانوس، این عنوان را پذیرفت.
اقیانوس منجمد جنوبی چه ویژگیهایی دارد؟
اقیانوس منجمد جنوبی با مساحتی حدود ۸ میلیون و ۴۷۹ هزار مایل مربع، دومین اقیانوس کوچک جهان است. کوچکترین اقیانوس جهان، اقیانوس منجمد شمالی در قطب مقابل آن است.
آبهای سطحی اقیانوس منجمد جنوبی در بسیاری از مناطق شوری کمتری نسبت به سایر اقیانوسها دارند، هرچند الگوی شوری در این پهنه آبی پیچیده است.
هنگامی که آب دریا یخ میزند، بیشتر نمک موجود در آن از یخ در حال تشکیل خارج شده و وارد آب زیرین میشود. این فرایند که «دفع آبنمک» نام دارد، باعث میشود خود یخ دریایی نسبتاً شیرین باشد. از سوی دیگر، ذوب یخهای دریایی و یخچالها و همچنین بارش باران و برف میتواند در برخی مناطق موجب کاهش شوری آبهای سطحی شود. …
