این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
رضا قیدر / اهمیت این موضوع در شرایط فعلی زمانی بیشتر آشکار میشود که صادرات نفت ایران تحت فشار شدید قرار گرفته است. بر اساس گزارش رویترز در سوم سپتامبر ۲۰۲۶، صادرات نفت ایران در نتیجه تشدید فشارهای آمریکا و محدودیتهای حملونقل به حدود ۲۶۰ هزار بشکه در روز رسیده؛ در حالی که این رقم حدود یک سال قبل نزدیک به ۱.۷ میلیون بشکه در روز بوده است. چنین افتی به معنای کاهش مستقیم منابع ارزی ایران است و در این شرایط، هر بازار و هر کانال تجاری که بتواند بخشی از جریان صادرات و واردات را حفظ کند، اهمیت راهبردی پیدا میکند.ر این میان، چین جایگاه متفاوتی دارد. این کشور نهتنها یکی از بزرگترین اقتصادهای جهان و یکی از مهمترین بازارهای مصرفی است، بلکه طی سالهای تحریم نیز به مقصد اصلی نفت ایران تبدیل شده است. دادههای Kpler که رویترز در مارس ۲۰۲۶ منتشر کرد، نشان میدهد چین در سال ۲۰۲۵ بهطور متوسط روزانه حدود ۱.۳۸ میلیون بشکه نفت ایران را خریداری کرده و بیش از ۸۰ درصد نفت صادراتی ایران به چین رفته است.بنابراین، تجارت با چین در شرایط جنگی برای ایران تنها موضوع «افزایش صادرات» نیست؛ موضوع اصلی، حفظ حداقل جریان اقتصادی در زمانی است که بسیاری از مسیرهای سنتی تجارت خارجی با اختلال مواجه شدهاند.چین؛ بازار حیاتی در روزهای محدودیت صادرات …
