نیویورک تایمز ویدئویی منتشر کرده که در آن داگ میلز روایت خود را از روز حادثه بازگو کرده است. این گزارش، مشروح گفته های عکاس باسابقه این روزنامه آمریکایی است؛
«من این عکس را از رئیسجمهور ترامپ گرفتم؛ لحظهای که از ایر فورس وان پایین میآمد. حالا فهمیدهام که تمام آن صحنهسازی شده بود. وقتی داشتیم ترکیه را ترک میکردیم، اصلاً نمیدانستیم واقعاً چه اتفاقی در جریان است. حالا فهمیدهایم رئیسجمهور را مخفیانه از هواپیما خارج کردهاند، داخل یک خودروی حمل غذای هواپیما بردهاند و بعد سوار هواپیمای دیگری کردهاند تا به بریتانیا پرواز کند.
ما نمیدانستیم سفر به ترکیه برای شرکت در اجلاس ناتو قرار است تا این حد خطرناک باشد، اما همین که آنها مجبور شدند چنین مجموعهای از مانورهای مخفیانه را اجرا کنند، نشان میدهد خطر علیه او بسیار جدی بوده است.
من بهعنوان عکاس خبری نیویورکتایمز، حوزه کاریام کاخ سفید است. از زمان رونالد ریگان با رؤسایجمهور سفر کردهام؛ هزاران سفر و بیش از یک میلیون مایل پرواز با ایر فورس وان.
اولین واکنشم وقتی فهمیدم ترامپ در واقع در همان هواپیمایی که ما بودیم حضور نداشته، شوک بود. فقط سعی میکردم بفهمم چطور این کار را انجام دادهاند؟
وقتی به فرودگاه ترکیه رسیدیم، خودروهای کاروان ریاستجمهوری تا کنار هواپیما آمدند؛ در تصویر هم میتوان خودروها را پایین پلهها دید.
معمولاً او پایین پلهها منتظر میماند تا ما مستقر شویم، اما این بار چنین کاری نکرد.
همه ما در صندلیهای معمول خودمان نشسته بودیم که یکی از مهمانداران ایر فورس وان به عقب هواپیما آمد و گفت: «باید همه پردهها را پایین بکشید. تمام پنجرهها باید بسته باشند.»
تنها بار دیگری که از من خواسته بودند پردههای ایر فورس وان را پایین بکشم، زمانی بود که همراه رئیسجمهور اوباما در یک سفر بسیار محرمانه و مخفیانه به منطقهای بسیار خطرناک در افغانستان و پایگاه هوایی بگرام میرفتیم.
هواپیما کاملاً تاریک میشد. اگر کسی روی زمین بود و به هواپیما نگاه میکرد، هیچ پنجره بازی نمیدید و هیچ نوری از داخل هواپیما مشخص نبود.
بنابراین وقتی در ترکیه از ما خواستند پردهها را پایین بکشیم، خاطرات زیادی برایم زنده شد. اما آن زمان نمیدانستم شاید دلیلش این بوده که ما نبینیم خودروی حمل غذای هواپیما در حال دور شدن است یا رئیسجمهور را به هواپیمای دیگری منتقل میکنند.
حالا وقتی به عکسی که از ترامپ هنگام پایین آمدن از ایر فورس وان قدیمی در بریتانیا گرفتم نگاه میکنم، احتمالاً تنها لحظه کاملاً صحنهسازیشدهای است که در تمام دوران کاریام ثبت کردهام؛ رئیسجمهوری که از هواپیمایی پایین آمد که در واقع با آن به آنجا پرواز نکرده بود.
بعد از آن هم از پلههای ایر فورس وان جدید اهدایی قطر بالا رفت تا به آمریکا برگردد.
کمی بعد از اینکه سوار هواپیما شدیم، رئیسجمهور به بخش عقب کابین خبرنگاران آمد. یکی از خبرنگاران از او پرسید: «آقای رئیسجمهور، وقتی به شما گفتند پرده پنجره را پایین بکشید چه فکری کردید؟»
او گفت: «پرده؟ منظورتان چیست؟»
به نظر میرسید سؤال برایش عجیب است. بعد گفت: «از من نخواستند پردهام را پایین بکشم.»
حالا که به گذشته نگاه میکنیم، دلیلش روشن است؛ از او نخواستند پرده را پایین بکشد چون اصلاً داخل هواپیمای ما نبود.
معمولاً در گذشته وقتی قرار بود همراه رئیسجمهور وارد منطقهای خطرناک شویم، کارکنان از قبل به ما اطلاع میدادند. از نظر ذهنی آمادگی بیشتری برای شرایط داشتیم.
اما این بار چنین چیزی وجود نداشت.
اگر به ۱۱ سپتامبر برگردم، من اتفاقاً همراه رئیسجمهور بوش بودم که حملات نیویورک آغاز شد. آن روز هم یکی از ترسناکترین روزهایی بود که همراه رئیسجمهور پرواز کردهام.
همیشه به خانواده و دوستانم میگفتم: «نگران نباشید، من سوار ایر فورس وان هستم. امنترین جای دنیا است. امنترین هواپیماست.»
۱۱ سپتامبر اولین باری بود که واقعاً درباره پرواز با ایر فورس وان احساس ناامنی کردم.
در مسیر بازگشت، برای اولین بار دیدم و شنیدم که ایر فورس وان با جنگندهها اسکورت میشود.
از پنجره بیرون را نگاه کردم و جنگندههای اف-۱۶ و اف-۱۸ را دیدم که بسیار نزدیک به بال هواپیما پرواز میکردند.
در آن لحظه تنها هواپیماهایی که در آسمان آمریکا بودند، همان جنگندهها و ایر فورس وان بودند.
بنابراین آن روز دقیقاً میدانستیم چه اتفاقی در جریان است.
اما در پرواز ترکیه با رئیسجمهور ترامپ، ما مطلقاً هیچ اطلاعی از آنچه در حال رخ دادن بود نداشتیم.
وقتی همراه رئیسجمهور آمریکا با ایر فورس وان سفر میکنید، میدانید ممکن است در هر جایی با نوعی تهدید مواجه شوید. این بخشی از کاری است که قبول کردهایم. داریم با رئیسجمهور سفر میکنیم؛ بله، ممکن است خطرناک باشد.
اما نمیدانستیم قرار است تا این حد خطرناک باشد.
و اصلاً خبر نداشتیم که قرار است خود ما نقش هواپیمای طعمه را بازی کنیم.»
