با پایان کنکور، بحث‌ها از حوزه‌های امتحانی به شبکه‌های اجتماعی منتقل شده و سختی سؤالات، عدالت آموزشی، سهمیه‌ها، سلامت آزمون و سرنوشت داوطلبان به محور گفت‌وگوها تبدیل شده است. به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، کنکور امسال از همان ابتدا آزمونی متفاوت بود. آزمونی که قرار بود در زمان معمول برگزار شود، به دلیل شرایط خاص کشور به مردادماه موکول شد و داوطلبان مدتی در وضعیت انتظار و بلاتکلیفی به سر بردند. با وجود این شرایط، آزمون در روزهای ۲۹ و ۳۰ مرداد برگزار شد و گزارش‌های منتشرشده از حوزه‌های امتحانی نشان می‌دهد روند برگزاری، در مجموع بدون حاشیه امنیتی گسترده و در فضایی آرام دنبال شد. برای نسلی از داوطلبان که ماه‌های پایانی آمادگی خود را در شرایط غیرعادی سپری کرده بودند، همین برگزاری آرام اهمیت ویژه‌ای داشت. بسیاری از داوطلبان پیش از آزمون، بیش از آنکه درباره یک تست خاص نگران باشند، با این پرسش مواجه بودند که آیا اساساً کنکور در شرایط موجود برگزار خواهد شد یا بار دیگر به تعویق می‌افتد. با پایان آزمون، اما اضطراب شکل دیگری پیدا کرد.   از اضطراب جنگ تا اضطراب نتیجه تصاویر خروج داوطلبان از حوزه‌های امتحانی و گفت‌وگوهای منتشرشده در فضای مجازی، ترکیبی از خستگی، آسودگی و نگرانی را نشان می‌دهد. برای بسیاری، مهم‌ترین اتفاق آن بود که پس از ماه‌ها بلاتکلیفی، سرانجام آزمون برگزار و پرونده مطالعه و تست‌زنی بسته شد. اما پایان کنکور، آغاز مرحله تازه‌ای از اضطراب است: مقایسه پاسخ‌ها، محاسبه درصدها، پیش‌بینی تراز و انتظار برای اعلام نتایج. در شبکه‌های اجتماعی، کانال‌های تخصصی و صفحات کنکوری، نخستین بحث‌ها به سطح سؤالات اختصاص داشت. شماری از داوطلبان، به‌ویژه در گروه تجربی، از دشواری یا زمان‌بر بودن برخی سؤالات در درس‌هایی مانند ریاضی، فیزیک و زیست‌شناسی سخن گفته‌اند. در مقابل، گروهی نیز سطح آزمون را متناسب با ماهیت رقابتی کنکور ارزیابی کرده‌اند. با این حال، واکنش‌های فضای مجازی را نمی‌توان به‌تنهایی معیار سنجش دشواری آزمون دانست. ارزیابی دقیق‌تر نیازمند تحلیل تخصصی سؤالات و داده‌های آماری عملکرد داوطلبان است.   عدالت آموزشی؛ بحثی که همچنان ادامه دارد در کنار سؤالات، یکی از جدی‌ترین مباحث امسال به عدالت آموزشی مربوط است. افزایش نقش سوابق تحصیلی و تفاوت امکانات آموزشی میان مناطق و مدارس، همچنان از موضوعات مورد بحث داوطلبان و خانواده‌هاست. برخی کاربران می‌پرسند آیا می‌توان عملکرد دانش‌آموزانی را که در شرایط آموزشی متفاوت قرار داشته‌اند، با یک معیار واحد سنجید؟ این پرسش به‌ویژه در شرایطی اهمیت پیدا می‌کند که داوطلبان امسال دوره‌ای متفاوت از آموزش و آمادگی برای آزمون را پشت سر گذاشته‌اند. در این میان، بحث سهمیه‌ها نیز بار دیگر داغ شده است. بخشی از اعتراض‌ها متوجه سازوکار سهمیه‌ها و اثر آن بر رقابت داوطلبان است.   شایعات همیشگی؛ از فروش سؤال تا قبولی تضمینی موضوع سلامت آزمون نیز از حاشیه‌های همیشگی کنکور است. در روزهای قبل و بعد از آزمون، ادعاهایی درباره فروش سؤال، پاسخنامه و حتی «قبولی تضمینی» در فضای مجازی مطرح شد. با این حال، مسئولان انتظامی و سازمان سنجش بارها درباره این موارد هشدار داده‌اند و تأکید کرده‌اند که بسیاری از این تبلیغات با هدف کلاهبرداری از داوطلبان منتشر می‌شود. هرچند باید در نظر گرفت که بالاخره باید ورودی جدی از سوی نهادهای مسئول و ناظر به این نوع اخبارو و ادعاها انجام بگیرد. طرح این مسایل یا ریشه در واقعیت دارد یا صرفا یک ادعاست و ر این میان  مردم حق دارند از نهادهای دست اندرکار انتظار رسیدگی داشته باشند.  اکنون بیش از یک میلیون داوطلب وارد مرحله انتظار شده‌اند؛ مرحله‌ای که با اعلام نتایج، بار دیگر بحث درباره رتبه‌ها، سهمیه‌ها، ظرفیت رشته‌ها و شانس قبولی در رشته‌های پرطرفدار را داغ خواهد کرد. کنکور ۱۴۰۵ از این جهت تنها یک آزمون علمی نبود؛ آزمونی بود که در شرایطی غیرعادی برگزار شد، اما در نهایت توانست در فضایی آرام به پایان برسد. حالا باید منتظر ماند و دید پس از اعلام نتایج، کدام‌یک از حرف‌وحدیث‌های این روزهای فضای مجازی صرفاً واکنش‌های پس از آزمون باقی می‌ماند و کدام‌یک به پرسش‌هایی جدی درباره شیوه سنجش و پذیرش دانشجو تبدیل خواهد شد.   حرف اصلی و مهم تر از مهم‌ترین نقدهای وارد بر وضعیت کنکور، نه فقط دشواری آزمون، بلکه تداوم بلاتکلیفی درباره قواعد بازی است. داوطلبان و خانواده‌ها حق دارند بدانند سال بعد با چه شیوه‌ای سنجیده خواهند شد، سهم آزمون اختصاصی و سوابق تحصیلی چقدر خواهد بود و چه تغییراتی در سهمیه‌ها و شیوه پذیرش اعمال می‌شود. تغییرات پی‌درپی، تصمیم‌های دیرهنگام و ابهام در مقررات، برنامه‌ریزی چندساله دانش‌آموزان را دشوار می‌کند. اگر قرار است کنکور اصلاح شود، این اصلاح باید با نقشه‌ای روشن و زمان‌بندی‌شده انجام شود؛ نه اینکه هر نسل از دانش‌آموزان، خود به آزمون سیاست‌های آموزشی بدل شوند و درست در آستانه آینده تحصیلی‌شان، با قواعدی تازه روبه‌رو شوند.