با وجود این ظرفیتها و مزایای انکارناپذیر، نمیتوان از پیامدهای منفی و آسیبهای تدریجی فضای مجازی غافل ماند. همانگونه که این بستر میتواند به گسترش دانش، تسهیل ارتباطات و افزایش دسترسی به اطلاعات کمک کند، در صورت فقدان سواد رسانهای کافی و آگاهی اجتماعی، زمینهساز تضعیف ارتباطات واقعی، کاهش تمایل به مطالعه عمیق، گسترش اطلاعات نادرست و شکلگیری باورهای مبتنی بر شایعه و اطلاعات تأییدنشده و غلط خواهد شد. در چنین شرایطی، مرز میان آگاهی و ناآگاهی، تخصص و ادعای تخصص، حقیقت و بازنمایی تحریفشده آن، بیش از پیش کمرنگ میشود. باید خاطر نشان کرد که مسئله اصلی نه صرفاً وجود فضای مجازی، بلکه چگونگی استفاده از آن، شیوه تولید و انتشار محتوا و میزان توانایی مخاطبان در ارزیابی انتقادی اطلاعات است.
یکی از مهمترین چالشهای این فضا، برهم خوردن تناسب میان میزان دیدهشدن افراد و میزان دانش، تجربه یا صلاحیت آنان است. در فضای رسانهای امروز، برخورداری از مخاطبان فراوان و توانایی جلب توجه عمومی، لزوماً به معنای برخورداری از دانش تخصصی یا اعتبار حرفهای نیست. بااینحال، سازوکارهای جلب توجه در شبکههای اجتماعی گاه بهگونهای عمل میکنند که محتوای جنجالی، هیجانبرانگیز و حتی گمراهکننده، بیش از مطالب مستند و کارشناسیشده مورد استقبال قرار میگیرد. در نتیجه، شهرت میتواند جایگزین اعتبار شود و تکرار یک ادعای واهی، در ذهن توده جاهل، به تدریج به حقیقت تبدیل شود. …

بازار




























































































