اطلاعاتی جدید از ردپاهای تازه دایناسورها در ایران

به گزارش ایسنا، وقتی صحبت از یافتن فسیل یا ردپای دایناسورها به میان می‌آید، اولین چیزی که به ذهن می‌رسد یک کشف هیجان‌انگیز از گذشته‌های دور زمین است؛ اما ماجرا همیشه به این سادگی نیست. گاهی با پیدا کردن یک اثر، تازه دشواری‌های تیم پژوهشی آغاز می‌شود. محافظت از اثر در برابر تخریب، هزینه‌هایی که برای بررسی و ثبت آن باید پرداخت شود تا انتشار یافته‌های پژوهش در نشریات معتبر علمی، مسیری است که باید یک گروه پژوهشی طی کنند.

در روزهای اخیر، عرفان خسروی، دیرینه‌شناس و جانورشناس در پیامی که در صفحه شخصی خود در شبکه اجتماعی ایکس منتشر کرده بود، از کشف صخره‌ای حاوی ده‌ها ردپای دایناسور در ایران خبر داد. پس از بازنشر این خبر در ایسنا، این موضوع بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌ها پیدا کرد و صحبت‌های مختلفی در مورد آن مطرح شد.

در گفتگو با عرفان خسروی، به پشت پرده این خبر و مسیر این گروه پژوهشی برای تبدیل این یافته به یک دستاورد و کشف واقعی علمی پرداختیم. این‌که چرا نباید محل این ردپاها را افشا کرد؛ تامین هزینه‌های این پژوهش چه دشواری‌هایی دارد و برای انتشار خبر چنین کشفی باید به چه نکاتی توجه داشت؟

عرفان خسروی در گفت‌وگو با ایسنا، درباره انتشار خبر کشف صخره‌ای حاوی ده‌ها ردپای دایناسور در ایران توضیح داد: در اطلاع‌رسانی اولیه تلاش کردم مرز میان خبر و اطلاعات علمی را روشن نگه دارم. فعلاً فقط خبر پیدا شدن صخره‌ای حاوی ده‌ها ردپای دایناسور را اعلام کرده‌ام. این با انتشار نتایج یک پژوهش علمی تفاوت دارد. هنوز بررسی‌های لازم برای تعیین ویژگی‌های دقیق ردپاها و تفسیر آن‌ها انجام نشده و ترجیح می‌دهم تا تکمیل پژوهش و انتشار نتایج در یک نشریه علمی داوری‌شده، از ارائه جزئیات بیشتر خودداری کنم.

وی با اشاره به تجربه‌های پیشین خود در کشف و مطالعه ردپاهای دایناسورها در ایران، افزود: این نخستین محوطه ردپای دایناسور در ایران نیست و من خودم نیز در شناسایی و بررسی برخی نمونه‌های پیشین مشارکت داشته‌ام. بنابراین موضوع صرفاً اعلام کشفی تازه یا ثبت یک رکورد نیست. اهمیت علمی چنین یافته‌ای پس از مطالعه دقیق ردپاها، مجموعه آن‌ها، لایه‌های زمین‌شناختی و شواهد همراهشان مشخص می‌شود. …