بازار
وقتی پوست در محل پیرسینگ بینی آسیب می بیند، بدن فرآیند ترمیم را آغاز می کند. در این فرآیند، سلول های التهابی، فیبروبلاست ها و عروق جدید نقش دارند. اگر ترمیم به درستی و در زمان مناسب پایان یابد، سوراخ به آرامی ترمیم می شود. اما اگر تحریک مکانیکی، عفونت یا پاسخ فیبروتیک بیش از حد وجود داشته باشد، بافت اضافی در اطراف سوراخ شکل می گیرد. به این حالت کلی «برجستگی پیرسینگ» می گویند.
این برجستگی معمولاً یکی از موارد زیر است: ۱. اسکار هیپرتروفیک
این شایع ترین علت برجستگی گوشتی در محل پیرسینگ بینی است. در اسکار هیپرتروفیک، بدن کلاژن بیشتری تولید می کند، اما این بافت از مرزهای زخم اصلی فراتر نمی رود. برجستگی معمولاً قرمز، سفت و محدود به اطراف سوراخ است و ممکن است در ماه های بعد تا حدی تحلیل برود. ۲. کلوئید
کلوئید نوعی رشد فیبروتیک است که از مرزهای زخم اولیه فراتر می رود و تمایل به ادامه رشد دارد. کلوئید در ناحیه بینی و غضروف نسبتاً شایع است و سابقه خانوادگی در آن نقش مهمی دارد. کلوئید معمولاً به سختی خودبه خود ناپدید می شود و درمان آن نیازمند مداخله پزشکی است. ۳. گرانولوم پیوژنیک
گرانولوم پیوژنیک یک ضایعه عروقی واکنشی است که به سرعت رشد می کند، قرمز و براق است و به راحتی خون ریزی می کند. این ضایعه گاهی با کلوئید اشتباه گرفته می شود، اما ماهیت و درمان متفاوتی دارد. ۴. آبسه یا عفونت موضعی
اگر برجستگی گرم، دردناک، حساس و همراه با ترشح چرکی باشد، احتمال عفونت وجود دارد. عفونت پیرسینگ بینی باید جدی گرفته شود، زیرا در برخی موارد می تواند به بافت های اطراف گسترش یابد. در این حالت، تعویض یا برداشتن خودسرانه جواهر ممکن است عفونت را محبوس کند؛ بنابراین بهتر است با پزشک مشورت شود. ۵. التهاب ناشی از تماس با جسم خارجی
گاهی برجستگی ناشی از واکنش به جواهر نامناسب، آلرژی به نیکل یا تحریک مزمن است. در این موارد، حذف عامل تحریک کننده معمولاً نقش کلیدی در بهبود دارد. چرا پیرسینگ بینی گوشت اضافه می آورد؟
۱. تحریک مکانیکی مداوم …
