اسکلروز جانبی آمیوتروفیک که بیشتر با نام ALS شناخته میشود، یکی از بیماریهای جدی و پیشرونده عصبی است که سلولهای عصبی حرکتی را هدف قرار میدهد. این سلولها پیامهای لازم برای حرکت ارادی را از مغز و نخاع به عضلات منتقل میکنند و زمانی که بهتدریج آسیب ببینند، قدرت عضلات نیز کاهش پیدا میکند.
ALS در مراحل ابتدایی ممکن است با علائم ظریفی آغاز شود؛ برای مثال فرد ممکن است متوجه ضعف یک دست یا پا، زمین خوردنهای مکرر، گرفتگی عضلات، پرش عضلانی یا دشواری در انجام حرکات ظریف دست شود. در برخی افراد نیز نخستین نشانهها به شکل اختلال در تکلم یا بلع ظاهر میشوند. بیماری ALS چگونه عضلات را درگیر میکند؟
در ALS، نورونهای حرکتی فوقانی و تحتانی بهتدریج دچار آسیب و تخریب میشوند. این سلولها وظیفه انتقال پیام میان مغز، نخاع و عضلات را بر عهده دارند. با از بین رفتن این ارتباط عصبی، عضلات نمیتوانند فرمان حرکتی را مانند گذشته دریافت کنند و بهمرور ضعیفتر و تحلیلرفتهتر میشوند.
ضعف عضلات ممکن است ابتدا در یک بخش از بدن ظاهر شود و سپس به قسمتهای دیگر گسترش پیدا کند. در ادامه، فعالیتهایی مانند راه رفتن، بالا رفتن از پله، لباس پوشیدن، غذا خوردن یا صحبت کردن میتواند دشوارتر شود. علائم اولیه اسکلروز جانبی آمیوتروفیک چیست؟
علائم ALS در همه افراد یکسان نیست و محل شروع بیماری نیز میتواند متفاوت باشد. ضعف دستها یا پاها، زمین خوردن و از دست دادن تعادل، گرفتگی و پرش عضلات، کاهش توانایی انجام کارهای ظریف با دست و تغییر در نحوه صحبت کردن از نشانههای احتمالی هستند.
در برخی افراد، بیماری ابتدا عضلات مرتبط با گفتار و بلع را درگیر میکند. دشواری در بلع، جویدن یا واضح صحبت کردن میتواند از علائم اولیه این نوع درگیری باشد. البته وجود چنین علائمی بهتنهایی به معنی ابتلا به ALS نیست و بیماریهای مختلف دیگری نیز میتوانند علائم مشابه ایجاد کنند.
چرا تنفس در ALS اهمیت زیادی دارد؟
با پیشرفت بیماری، عضلاتی که در تنفس نقش دارند نیز ممکن است ضعیف شوند. در این شرایط، فرد میتواند دچار تنگی نفس، بهویژه هنگام فعالیت یا دراز کشیدن، اختلال خواب و کاهش توانایی سرفه مؤثر شود. در مراحل پیشرفته، ضعف عضلات تنفسی میتواند به یکی از مهمترین عوارض بیماری تبدیل شود. …
