تاریکی به خانه می‌رسد

گاهی تاریکی از جایی آغاز می‌شود که انتظارش را نداریم؛ نه از خیابانی خلوت یا شبی بی‌ستاره، بلکه از خانه‌ای که زمانی محل آرامش بوده است. از جایی که آدم‌ها یکدیگر را دوست دارند، اما دیگر زبان مشترکی برای فهمیدن هم ندارند. «به تاریکی شب» نوشته «لوران پتیمانژن»، رمانی کوتاه و فشرده درباره خانواده، فقدان، شکاف نسلی و انتخاب‌هایی است که می‌توانند نزدیک‌ترین آدم‌ها را از یکدیگر دور کنند.

این کتاب نخستین رمان لوران پتیمانژن، نویسنده فرانسوی، است که خیلی زود مورد توجه قرار گرفت و چند جایزه ادبی را از آن خود کرد. پتیمانژن در منطقه لورن فرانسه و در خانواده‌ای از کارگران راه‌آهن به دنیا آمد و سال‌های نخست زندگی‌اش را در شهر متز گذراند. او بعدها برای ادامه تحصیل به لیون رفت و در شرکت هواپیمایی فرانسه مشغول به کار شد. پیشینه خانوادگی و اجتماعی او در فضای نخستین رمانش نیز دیده می‌شود؛ داستانی که شخصیت‌های اصلی آن از دل زندگی معمولی و طبقه کارگر فرانسه بیرون آمده‌اند.

داستان درباره پدری است که پس از مرگ همسرش، دو پسرش، فوس و گیلو، را به‌تنهایی بزرگ می‌کند. زندگی آنها در ابتدا ساده و آشناست: خانه، کار، مدرسه، فوتبال و تلاش برای کنار آمدن با جای خالی مادر. پدر می‌کوشد فرزندانش را بزرگ کند و آینده‌ای برای آنها بسازد، اما با گذشت سال‌ها، مسیر دو برادر از یکدیگر فاصله می‌گیرد. هر کدام جهان متفاوتی برای خود پیدا می‌کنند و همین تفاوت آرام‌آرام رابطه خانوادگی آنها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

فوس، پسر بزرگ‌تر، به‌تدریج جذب جریان‌های راست افراطی می‌شود؛ انتخابی که رابطه او با پدر و برادرش را وارد مرحله‌ای تازه می‌کند. اما نویسنده موضوع را فقط به یک مسئله سیاسی محدود نمی‌کند. آنچه برای پتیمانژن اهمیت دارد، تأثیری است که این انتخاب بر یک خانواده می‌گذارد. پدر با فرزندی روبه‌رو می‌شود که دوستش دارد، اما دیگر نمی‌تواند بسیاری … …