سیده صالحه مرتضوی، در گفت‌وگو با ایلنا با اشاره به روند شتابان سالمندی جمعیت در ایران اظهار کرد: ایران در حال ورود به مرحله‌ای از تحولات جمعیتی است که پیامدهای آن فقط به افزایش نیازهای درمانی محدود نمی‌شود، بلکه روابط خانوادگی، الگوی مراقبت، حمایت اجتماعی و نحوه مواجهه جامعه با سالمندان را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.
وی افزود: در جامعه‌ای که مردم طولانی‌تر زندگی می‌کنند، یک پرسش اساسی این است که چه شبکه‌ای از حمایت باید در کنار سالمندان وجود داشته باشد تا آنها بتوانند این سال‌های زندگی را با استقلال، سلامت و کرامت سپری کنند.
مرتضوی گفت: یکی از تغییرات مهم همزمان با سالمندی جمعیت، تحول ساختار خانواده است. کاهش تعداد فرزندان، مهاجرت، اشتغال فرزندان و تغییر الگوهای زندگی باعث شده است نتوانیم تمام نظام مراقبت از سالمندان را بر این فرض بنا کنیم که همیشه چند عضو خانواده در دسترس سالمند هستند. این تغییر لزوماً به معنای کاهش حمایت عاطفی از سالمندان نیست، اما به این معناست که در کنار خانواده باید شبکه‌ای از خدمات اجتماعی، مراقبتی، سلامت و حمایتی وجود داشته باشد تا در زمان نیاز بتواند از سالمند و خانواده حمایت کند.
رئیس اداره سلامت سالمندان وزارت بهداشت افزود: سالمندی که تنها زندگی می‌کند الزاماً منزوی یا بدون حمایت نیست، اما سالمندانی که همزمان از حمایت خانوادگی و اجتماعی محدودی برخوردارند، نیازمند توجه بیشتری هستند. تنهایی و انزوای اجتماعی نیز می‌توانند با پیامدهای نامطلوب سلامت روان همراه باشند و سازمان جهانی بهداشت آنها را از عوامل مهم خطر برای سلامت روان در سالمندی می‌داند.
مراقبت از سالمند؛ حمایت، نه جایگزین کردن استقلال
مرتضوی با بیان اینکه با افزایش سن ممکن است نیاز به مراقبت افزایش یابد، اظهار کرد: محدودیت عملکردی، چندبیماری، اختلالات شناختی و نیاز به کمک در فعالیت‌های روزمره می‌تواند مراقبت را به یک نیاز مستمر تبدیل کند. مراقبت نیز فقط انجام کارهای روزمره نیست و ممکن است حمایت جسمی، روانی، اجتماعی و در برخی موارد مراقبت تخصصی را شامل شود. …
دانلود از کافه بازار
