کلاغها عاشق نمی شوند

 داستان سریال کلاغ به کارگردانی مهدویان که در روزهای اخیر از پلتفرم فیلیمو پخش شد، متعلق به سال‌های دهه ی پنجاه است. سریالی عاشقانه در بستر تاریخ، تاریخی که متعلق به گذشته ی دور نیست و نمایندگانی از آن همچنان زنده اند، به همین دلیل در فضای نقد درخصوص فضای تاریخی حاکم بر سریال مناقشه هایی را برانگیخت.

اساسا تاریخ، مناقشه برانگیز است و هر چقدر متاخرتر، مناقشه برانگیزتر. مناقشه هایی که حول این سریال شکل گرفت درخصوص اوضاع و احوال کشور در دهه ی پنجاه و وضعیت ساواک و حکومت پهلوی بود، مشابه همان اختلاف نظرهایی که در مورد سریال تاسیان هم ایجاد شد اما ارجاعات تاریخی این سریال نسبت به تاسیان خیلی کمتر بود و بار اصلی فیلم بر روی درام و داستان پلیسی و جنایی آن بود.این نقد قصد پرداختن به مقوله ی تاریخ را ندارد. موضوع این یادداشت درام و داستان عاشقانه ی فیلم است. 

 

شخصیت اصلی فیلم، جلال میکاییلی افسر میانسال رکن دو ارتش است که مامور به خدمت در ساواک شده است. پدر همسرش رئیس مستقیم اوست. جلال در جریان تعقیب و مراقبت از سوژه ای که دختر جوان و خوش بر و رویی است و عضو یک گروه چریکی هم هست، عاشق و دلداده ی او می شود. عاشقی دیوانه و مجنون که قید همه چیزش را زده و دست آخر عزیزترین دارایی اش که جانش است، را هم از دست داد. 

کامران بهروزی پدرزن و همزمان رئیس مستقیم جلال شخصیتی بی رحم و جاه طلب است که هیچ خط قرمزی برای انجام کارهایش ندارد. بهروزی در سکانس پایانی توسط جلال کشته می شود. در کل سریال نریشن با صدای هادی حجازی فر که نقش جلال را بازی کرده روی فیلم است که در قالب اول شخص متناسب با روند داستان، به بیان افکار و احساسات و احوالات خود می پردازد. صدایی قصه گو و درون گرایانه که خیلی خوب از پس این کار برآمد. بعد از کشتن بهروزی، جلال حرفهایی برای مخاطب می زند و کارش را در راستای وظیفه ی ملی میهنی اش توصیف می کند.  …