بازار
سال تحصیلی نو از راه رسیده است و نوروز آموزشی، رنگ شهر را تغییر داده است؛
حتی برای من که سه دهه است در صحنه آموزشی ایران حضور دارم باز هم این روزها پرهیجان و امیدبخش است؛ البته امسال و این چند سال اخیر با یک تغییر اساسی روبرو هستیم؛
کلاس‌ها همان کلاس‌ها هستند، حیاط همان حیاط و زنگ مدرسه همان صدایی را دارد که سال‌ها شنیده‌ایم؛ اما بچه‌هایی که وارد مدرسه می‌شوند، دیگر همان بچه‌های چند سال قبل نیستند!
نسل امروز با دنیای متفاوتی بزرگ می‌شود. دنیایی که سرعت تغییر در آن بسیار بیشتر از گذشته است و بچه‌ها از سنین پایین با حجم بزرگی از اطلاعات، تصویر، ارتباط و انتخاب روبه‌رو هستند. گاهی حتی بیشتر از آنچه ما بزرگ‌ترها تصور می‌کنیم.
به نظرم با نسل ی پرسش گر، آگاه به محیط پیرامون و چه بسا رخدادهای جهانی و محصور شده در تکنولوژی روبرو هستیم
در چنین شرایطی، فکر می‌کنم مدرسه نیز باید از منظر اندیشگی آموزشی و کنش تربیتی روزآمد و نو باشد.
نسل امروز دریایی از اطلاعات را با یکی دو کلیک دریافت می کند و مدرسه باید آگاهانه برای این پدیده نوظهور مهیا باشد
همراهی و دوستی با بچه‌ها با حفظ اصول تربیتی ، آرامش بخشی ، خلق فضای بانشاط، فراهم کردن بستر برای گفتگوی همدلانه ، هم زمان با آموزش دروس، باید در اولویت جدی باشد.
_ مریم دلاور و مانیفست های نوین مدرسه نیکو
مدرسه بین المللی نیکو را با همین متدهای روز تاسیس کرده ام و آن را با نبض بیدار جامعه باز تنظیم می کنم اما اصول پرورشی و تربیتی که پایه انسانی دارند، مانیفست نیکو است.
به طور مثال:
من همیشه فکر کرده‌ام مدرسه زمانی موفق است که دانش‌آموز در آن احساس کند دیده می‌شود؛ نه فقط به عنوان یک نمره، یک کارنامه یا یک نام در فهرست کلاس، بلکه به عنوان یک انسان با ویژگی‌ها، علاقه‌ها، نگرانی‌ها و توانایی‌های منحصر به خودش.
قرار نیست همه بچه‌ها شبیه هم باشند و قرار نیست همه آنها یک مسیر را طی کنند. یکی ممکن است در ریاضی بدرخشد، دیگری در هنر، یکی در ورزش، یکی در حل مسئله و دیگری شاید هنوز هیچ‌کدام از استعدادهایش را به‌درستی پیدا نکرده باشد. این آخری هم کاملاً طبیعی است. کودکی که هنوز خودش را پیدا نکرده، به فرصت نیاز دارد، نه برچسب. …
