بازار
آمریکا از پایان جنگ جهانی دوم به این سو، خود را حامی دموکراسی معرفی کرده است. اما ترامپ با موافقت با عرضه گازوئیل روسیه به بازارهای جهانی، به ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه که رهبری اقتدارگراست، امتیازی بزرگ می‌دهد؛ همان رهبری که در جنگ برای درهم شکستن استقلال اوکراین، حملات مرگباری علیه غیرنظامیان این کشور انجام داده است.
از سوی دیگر، پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، طرح پخش زنده اعدام نیدال حسن، عامل تیراندازی مرگبار در پایگاه فورت هود، با جوخه آتش را دنبال می‌کند. اجرای چنین طرحی می‌تواند آمریکا را در کنار کشورها و گروه‌هایی قرار دهد که اعدام در ملأعام را به کار می‌گیرند.
از سوی دیگر، تیراندازی مأموران فدرال در نیویورک در هفته گذشته به یک شهروند جمهوری دومینیکن، در حالی که کودکی پنج‌ساله داخل خودرو بود، تازه‌ترین نمونه از نمایش خشونت‌آمیز قدرت دولت در فضای عمومی به شمار می‌رود؛ آن هم در شرایطی که سرکوب مهاجران و روند اخراج آنان شدت گرفته است.
هر یک از این رویدادها واکنش‌های سیاسی و مخالفت‌هایی را برانگیخته و پرسش‌هایی جدی درباره استفاده مهارنشده از اختیارات ریاست‌جمهوری و فرسایش معیارهای قانونی و رفتاری مطرح کرده است؛ پرسش‌هایی درباره اینکه در نهایت، وجدان جمعی جامعه آمریکا چگونه با این تحولات کنار خواهد آمد.
با این حال، هر سه رویداد مستقیماً از شخصیت رئیس‌جمهوری سرچشمه می‌گیرند که هنگام انتخاب شدن در دو انتخابات دموکراتیک، قصد خود را پنهان نکرده بود و دیدگاه‌های ده‌ها میلیون شهروند آمریکایی را نمایندگی می‌کند.
انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا عمدتاً تحت تأثیر افزایش قیمت مواد غذایی و مسکن، واکنش منفی به مراکز داده هوش مصنوعی و خشم عمومی از جنگ با ایران قرار دارد. …
