بازار
به تعبیری دیگر، این موضوع در تجربه جنگ اخیر نیز در امتداد همین چارچوب تحلیلی، اثراتی فراتر از حوزه امنیتی داشته و به‌طور مستقیم بر بازار کار، هزینه‌های بنگاه‌ها اقتصادی، قدرت خرید خانوارها و نظام منابع انسانی ایران سایه انداخته است. از این منظر، بحران‌هایی از این دست می‌توانند به افزایش هزینه مبادله، تشدید نا اطمینانی اقتصادی و اختلال در تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاری و اشتغال نیز منجر شود.
در چنین شرایطی، چگونگی تبدیل بحران به نقطه آغاز بازآرایی سازکارهای اقتصادی و همچنین کسب‌وکارها دارای اهمیت تلقی شده و به طور خاص سعی بر این است در این نگاره از نگاه اقتصاد و مدیریت سرمایه انسانی به این بحران و بازرآرایی مرتبط با آن پرداخته شود؛ بازآرایی‌ای که باید هم‌زمان با هدف حفظ اشتغال و سرمایه انسانی، به کاهش هزینه‌های ناشی از بی‌ثباتی، حفظ بهره‌وری و تقویت ظرفیت بازگشت بنگاه‌ها به مسیر رشد اقتصادی توجه کند. تغییر پارادایم از توسعه‌محوری به بقا‌محوری
یکی از پیامدهای شناخته‌شده بحران‌های کلان، تغییر جهت‌گیری سازمان‌ها و بنگاه‌ها از برنامه‌ریزی بلندمدت به تصمیم‌گیری کوتاه‌مدت و بقا‌محور است. در شرایط عدم قطعیت، سازمان‌ها -خصوصا سازمان‌های با بنیاد اقتصادی و صنعتی- به‌طور طبیعی وارد فاز مدیریت ریسک‌های فوری می‌شوند و افق توسعه سرمایه انسانی محدودتر می‌گردد. در ادبیات تاب‌آوری سازمانی، این وضعیت به عنوان واکنش تطبیقی اضطراری شناخته میشود که در آن تمرکز از توسعه ظرفیت‌ها به حفظ حداقل عملکرد تغییر می‌کند. …
