گرانی به غذای حیوانات هم رسید / دامپزشکان: واکسن های حیوانات خود را به موقع بزنید، به ویژه هاری / اگر توانایی سرپرستی ندارید، حیوانات را به خانه نبرید + فیلم

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، اینجا بیمارستان دامپزشکی تهران است؛ جایی که هر روز صدها حیوان از درهای آن وارد می‌شوند؛ بعضی در آغوش صاحبانشان، بعضی در جعبه‌های کوچک، بعضی زخمی و ترسیده و بعضی هم حیواناتی که هیچ‌کس صاحبشان نیست؛ اما هنوز کسانی هستند که برای نجاتشان مسئولیت به دوش می‌کشند.

اینجا برای دامپزشکان، هر حیوان یک پرونده پزشکی نیست؛ یک جان است که باید برای ماندنش تلاش کرد.

پگاه محبی، دامپزشک، وقتی از مسیر ورودش به دنیای دامپزشکی حرف می‌زند، داستانش را از برادر بزرگ‌ترش شروع می‌کند؛ برادری که ۹ سال از او بزرگ‌تر است و در زمان انتخاب رشته، او را برای انتخاب دامپزشکی متقاعد کرد.

شاید آن روز، انتخاب یک رشته دانشگاهی به نظر می‌رسید؛ اما سال‌ها بعد، این انتخاب تبدیل شد به زندگی‌ای که در آن پگاه، حالا خودش را مادر بسیاری از حیوانات این شهر می‌داند.

او درباره شکل‌گیری بیمارستان دامپزشکی تهران به رکنا می‌گوید این مجموعه به همت برادرش تأسیس شده است؛ مجموعه‌ای که پس از بیش از ۲۰ سال فعالیت، امروز به یکی از مراکز تخصصی درمان حیوانات تبدیل شده است.

محبی درباره این بیمارستان می‌گوید: بیمارستان دامپزشکی تهران به عنوان اولین بیمارستان دامپزشکی شبانه‌روزی کشور، پس از طی حدود ۲۰ سال فعالیت، امروز در بخش‌های مختلف و با حضور بیش از ۱۲۰ نیروی علمی و اداری، آماده ارائه خدمات تخصصی به حیوانات خانگی است و هزاران مراجعه‌کننده در طول فعالیت خود داشته است. او آرزو می کند که هیچ حیوانی تحت آزار و اذیت انسان‌ها قرار نگیرد و فرهنگ حیوان دوستی در کشور ما بیش از پیش شود.

در این بیمارستان بخش‌های داخلی، جراحی، کلینیک‌های تخصصی مانند چشم، قلب و ارتوپدی، رادیولوژی، MRI، اکوکاردیوگرافی، سونوگرافی، دندانپزشکی، آزمایشگاه تخصصی، بخش پرندگان و حیوانات خاص، بستری و پانسیون، فروشگاه، آرایشگاه و شست‌وشو و مشاوره فعالیت می‌کنند.

بیمارستان دامپزشکی تهران امروز در دو شعبه در شمال و غرب تهران به فعالیت خود ادامه می‌دهد.

اینجا فقط حیوانات خانگی نیستند

اما شاید مهم‌ترین بخش ماجرا، حیواناتی باشند که هیچ شناسنامه‌ای به نامشان ثبت نشده است؛ حیواناتی که صاحب ندارند؛ اما هنوز برایشان آدم‌هایی پیدا می‌شوند که نمی‌توانند از کنار دردشان بی‌تفاوت عبور کنند. …