دانشگاهی که امروز درهای خود را میگشاید، همان دانشگاه دیروز نیست؛ بلکه از دل «جنگ رمضان» عبور کرده و اکنون مبعوث آگاهی، مقاومت و ساختن فردایی مقتدر است. چند ماه پیش، دشمن مستأصل از مصاف مستقیم، تمام آتش و کید خود را به میدان آورد؛ هم در خطوط نبرد و هم در پسکوچهها و حریم برخی محیطهای دانشگاهی.
نقشه جبهه استکبار ساده اما خطرناک بود: «شکستن اراده ملی از طریق فلج کردن دو کانون تولید قدرت؛ یعنی سنگر دفاع و سنگر دانش». میخواستند دانشگاه را کانون آشوب و جامعه را تسلیمپذیر کنند؛ اما آنچه رخ داد، دقیقاً نقطه مقابل محاسبات پوشالی اتاقهای فکر تلآویو و واشنگتن بود.
شهادت رهبر عالیقدر انقلاب، که خود مظهر حکمت و پدری مهربان برای جامعه علمی بود، نهتنها انسجام ملی را از هم نگسست، بلکه جرقهای شد برای یک «بعثت عمومی». مردم در آزمون تاریخی جنگ رمضان به خروش آمدند و نشان دادند که در پای استقلال و شرف این خاک، یکتن و یکپیکرند. حالا نوبت دانشگاه است که این حماسه را به «رسالت» تبدیل کند.
جریان دانشجویی، فارغ از سلیقهها و نگرشها، زیر سایه پرچم مقدس جمهوری اسلامی، همدل و همقسم، آستین همت بالا زده است. دانشجویان ما، همانطور که مردم در شبهای پس از نبرد، با اجتماع هوشمندانه در میادین، چشم طمع دشمنان را کور کردند، در صحن دانشگاه نیز «حلقه مودت و اتحاد» تشکیل خواهند داد. این … …
