در پروژههای انرژی پاک، بخش بزرگی از هزینهها در مراحل ابتدایی، از خرید پنل و اینورتر تا اجرای سازه، احداث خطوط اتصال و نصب تجهیزات، پرداخت میشود؛ اما بازگشت سرمایه طی سالهای بهرهبرداری اتفاق میافتد. بنابراین، سرمایهگذار باید مطمئن باشد که پروژه در زمان مناسب به شبکه متصل میشود، امکان فروش برق تولیدی وجود دارد، درآمد حاصل از فروش قابل پیشبینی است و تغییر مقررات یا نوسان هزینهها، محاسبات اقتصادی او را برهم نمیزند.
این مسئله در ایران اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا محدودیت دسترسی به منابع مالی بینالمللی، ریسک ارزی، دشواری تأمین برخی تجهیزات و شرایط خاص بازار برق میتوانند هزینه و عدم قطعیت پروژهها را افزایش دهند. در چنین شرایطی، حتی پروژهای که از نظر فنی امکان تولید برق ارزان دارد، ممکن است برای سرمایهگذار جذابیت مالی کافی نداشته باشد. آخرین آمارها چه میگویند؟ رشد جهانی سرمایهگذاری و افزایش ظرفیت ایران
بر اساس گزارش «سرمایهگذاری جهانی انرژی ۲۰۲۶» آژانس بینالمللی انرژی که در ۲۸ مه ۲۰۲۶ منتشر شد، پیشبینی میشود سرمایهگذاری جهانی در بخش انرژی طی سال ۲۰۲۶ به حدود ۳.۴ تریلیون دلار برسد. از این میزان، حدود ۲.۲ تریلیون دلار به انرژیهای پاک اختصاص خواهد یافت؛ رقمی نزدیک به دو برابر سرمایهگذاری پیشبینیشده در سوختهای فسیلی.
این برآورد نشان میدهد انرژی پاک به یکی از محورهای اصلی سرمایهگذاری جهانی تبدیل شده است. بااینحال، افزایش سرمایهگذاری در جهان به معنای دسترسی آسان همه کشورها به منابع مالی نیست؛ زیرا سرمایه به سمت بازارهایی حرکت میکند که از نظر مقررات، درآمد پروژه، ریسک سیاسی و امکان بازپرداخت، شرایط قابلقبولتری دارند. …

بازار







































































































