در تاریخ روابط بینالملل، خطرناکترین بزنگاهها نه در اوج اقتدار دولتها، بلکه در «فواصل گذار» رقم میخورند؛ حفره زمانی شکافهای کوتاهمدت و پرتنشی که در آن مشروعیت سیاسی یک نظم در پای صندوقهای رأی فروریخته، اما ابزارهای اجرایی و ماشین جنگی هنوز به صاحبان جدید قدرت تحویل داده نشده است.
امروز، در هشتمین ماه تقابل فرسایشی ایالات متحده و ایران، خاورمیانه دقیقا در قلب شکاف نهادی کمسابقه بر آمریکا و اسرائیل ایستاده است. همزمانی شکست ائتلاف راست افراطی در انتخابات کنست رژیم صهیونیستی با خیزش «موج آبی» دموکراتها در انتخابات میاندورهای آمریکا، یک دوگانه پارادوکسیکال خلق کرده است. در سطح راهبردی، رأیدهندگان در هردو طرف اقیانوس به تداوم جنگهای بیپایان «نه» گفتهاند، اما در سطح عملیاتی، تا پیش از استقرار کامل کنگره در ژانویه و تعیینتکلیف کابینه ائتلافی در تلآویو، یک «حفره زمانی» (Gap Time) حدودا دوماهه پدید آمده که در آن «دونالد ترامپ» نه در قامت یک «اردک لنگ» منفعل، بلکه در هیبت یک «اردک خشمگین» با دستانی باز و انگیزههای انتقامجویانه در خاورمیانه رفتار میکند. او در عین حال میخواهد در تغییر نت کنسرت قدرتهای بزرگ با چین و روسیه عکس یادگاری بگیرد. کالبدشکافی «حفره زمانی» دوقلو …


دانلود از کافه بازار

































































![[سمیه میرزایی] بدتر از جنگ](/news/u/2026-11-17/ettelaat-mzsti.jpg)






























































































