برای یک نفر این فقط یک تغییر محصول است. برای نفر دیگر ممکن است شبیه از دست دادن یک رابطه باشد.
یک پژوهش تازه با بررسی ۳۰ رویداد اختلال یا تغییر در همراهان هوش مصنوعی و تحلیل طولی داده های ردیت گزارش کرده است که شروع اختلال با افزایش فوری نشانه های زبانی اضطراب، استرس، بیان های مرتبط با خودکشی و فعال شدن زبان سوگ در سطح جامعه آنلاین همراه بوده است. پژوهشگران تاکید کرده اند که این نتایج در سطح جامعه آنلاین هستند و به معنای تشخیص بالینی افراد نیستند. چرا یک نفر به هوش مصنوعی وابسته می شود و دیگری نه؟
اینجا شخصیت وارد داستان می شود. پژوهش دیگری که در سپتامبر ۲۰۲۶ به صورت پیش چاپ منتشر شده، ۵۲ کاربر دارای پیوند عاطفی با هوش مصنوعی را در بخش کیفی و ۶۷۳ کاربر چینی را در بخش طولی بررسی کرد. پژوهشگران چهار الگوی اثرگذاری را شناسایی کردند: اثر حداقلی، سودمحور، مختلط و پرخطر.
کاربرانی که در گروه پرخطر قرار گرفتند، پیوند عاطفی بالاتر با هوش مصنوعی را در کنار ناکامی بیشتر نیازهای بین فردی، مشکلات تنظیم هیجان، علائم بیشتر اضطراب و افسردگی و عزت نفس و شکوفایی پایین تر نشان دادند اما بعد از کنترل وضعیت اولیه و متغیرهای دیگر، این الگوها در بیشتر پیامدهای شش ماه بعد پیش بینی کننده نبودند. بنابراین مقاله از آسیب گسترده و قطعی صحبت نمی کند، بلکه از یک گروه آسیب پذیرتر صحبت می کند. این تفاوت بسیار مهم است.
ممکن است هوش مصنوعی علت مشکل نباشد. ممکن است فردی که از قبل تنها، مضطرب، افسرده یا در تنظیم هیجان آسیب پذیرتر است، بیشتر به یک رابطه همیشه در دسترس جذب شود یعنی گاهی رابطه انسان و هوش مصنوعی بیشتر شبیه آینه است تا موتور اصلی مشکل.
تاثیر سرمایه روانشناختی بر وابستگی به هوش مصنوعی …
