متن گزارش را میخوانید:
در شرایطی که آمریکا، ایران و اسرائیل درگیریای بدون چشمانداز پایان را تشدید میکنند، هند با ناامنی پایدار در حوزه نفت و بیثباتی منطقهای روبهروست؛ در حالی که چین بدون شلیک حتی یک گلوله، از نظر اقتصادی در حال کسب منفعت است.
خاورمیانه دیگر سازوکاری برای پایان دادن به جنگ ندارد. شاید خطرناکترین نتیجهای که میتوان از آخرین دور تشدید تنش میان آمریکا و ایران گرفت، همین باشد.
حملات ۵ سپتامبر ارتش آمریکا به ۳ نفتکش ایرانی، پس از شلیک موشکهای بالستیک ایران به سمت ۲ ناو جنگی آمریکا، صرفا از این جهت مهم نیست که آستانه دیگری در درگیری پشت سر گذاشته شده است. اهمیت این حملات در آن است که هر دور جدیدی از اقدامات تلافیجویانه، احتمال دور بعدی را افزایش میدهد و همزمان خروج از درگیری از مسیر مذاکره را دشوارتر میکند.
آمریکا میتواند خسارت نظامی و اقتصادی عظیمی به ایران وارد کند. اسرائیل میتواند تاسیسات ایران را نابود کند، فرماندهان را از میان بردارد و توانمندیهای نظامی این کشور را کاهش دهد. ایران نیز میتواند علیه نیروهای آمریکایی، زیرساختهای منطقهای و کشتیرانی دست به اقدام تلافیجویانه بزند. اما هیچیک از این ۳ طرف نشان ندادهاند که اقدامات نظامی آنها چگونه میتواند به یک توافق سیاسی پایدار منجر شود. از این منظر، آنها مسیر اصلی را گم کردهاند. چرخهای که دیگر هدف سیاسی مشخصی ندارد
عملیات نظامی قرار است در خدمت اهداف سیاسی باشد. اما به نظر میرسد در خاورمیانه، هدف سیاسی بهتدریج در برابر خود چرخه نظامی به حاشیه رفته است: حمله، تلافی، تشدید، بازدارندگی و سپس حملهای دیگر. …
