در نمونهای از این موضوع، یکی از شهروندان از مواجهه یک بیمار در بیمارستان دولتی مشهد با فهرستی از وسایل موردنیاز اتاق عمل به ارزش حدود ۶ میلیون تومان خبر داده است؛ وسایلی که بیمار باید شخصاً تهیه و به بیمارستان تحویل دهد. به گفته این شهروند، هزینه این اقلام، از جمله گان و دستکش و سایر وسایل موردنیاز، تحت پوشش بیمه قرار نمیگیرد و بیمار باید هزینه آن را از جیب خود پرداخت کند.
هزینههایی فراتر از توان بسیاری از خانوادهها
پرداخت ۶ میلیون تومان برای تهیه وسایل اتاق عمل، در شرایط اقتصادی کنونی، مبلغ قابلتوجهی است؛ بهویژه برای خانوادههایی که درآمد محدودی دارند و بخش عمده حقوق ماهانه خود را صرف اجاره مسکن، خوراک، حملونقل و سایر هزینههای ضروری زندگی میکنند.
این مسئله برای ساکنان شهرهای کوچک و مناطق کمبرخوردار که ممکن است با محدودیتهای اقتصادی بیشتری مواجه باشند، دشوارتر است. بسیاری از بیماران علاوه بر هزینه تهیه تجهیزات، باید هزینههای دیگری مانند دارو، آزمایش، تصویربرداری، رفتوآمد و مراقبتهای پس از عمل را نیز تأمین کنند؛ مخارجی که در مجموع میتواند فشار اقتصادی سنگینی به بیمار و خانواده او وارد کند.
بیمارستان دولتی؛ اما هزینهها همچنان بر عهده بیمار
انتظار میرود مراجعه به بیمارستان دولتی، دستکم از نظر هزینههای درمانی، فشار کمتری بر بیماران وارد کند. با این حال، وقتی بیمار برای ورود به اتاق عمل با فهرستی از اقلام چندمیلیونی مواجه میشود که هزینه آنها از سوی بیمه پرداخت نمیشود، این پرسش مطرح میشود که سهم حمایتهای بیمهای و نظام سلامت در تأمین هزینههای ضروری درمان تا چه اندازه است. …

بازار






















































































































































