چرا که در بحث نفت بیش از نقش وزیر از تراستیها یا امنایی گفته میشود که در وضعیت تحریمی نفت را با ضوابطی دیگر میفروشند و وجه آن به امانت، نزد آنان است و باید به خزانه بازگردانند و وزیر نفت یا باید آنها را درکنترل درآورد یا خود یکی از آنها باشد یا آنها کار خودشان را بکنند و وزیر هم کار خود را و در هر یک از این سه حالت وزیر نفت از شأن و جایگاه گذشته فاصله میگیرد و به این اعتبار وزیر نفت هر دو معنی متضاد مترتب بر واژۀ "وزیر" را تجربه کرده است!
در معنی اول تصور این است که وزیر از "وزر" میآید به معنی سنگینی. حال آن که وزیر، واژۀ پارسی است و به باور برخی ربطی به "وزر" ندارد.
در قرآن کریم البته "وزر" به معنی گرانی و سنگینی آمده و اگر وزیر را عربی و برگرفته از مفهوم قرآنی "وزر" بدانیم وزیر کسی است که باری گران را حمل میکند.( و وضعنا عنک وِزرَک/ و بار گران تو را فرونهادیم).
عطاءالله مهاجرانی هم در تابستان 76 و بهار 79 در جلسات رأی اعتماد و استیضاح به عنوان وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در مجلس پنجم به همین معنی اشاره کرد و آن را باری سنگین توصیف کرد که طبعا اگر برداشته شود به زیان حمل کننده نیست.
دکتر سید حسین نصر اما در کتاب " در جستوجوی امر قدسی" نقل کرده که پدرش پیشنهاد وزارت در دولت رضاخان را نپذیرفت و در بیان دلیل آن گفت هر چند وزیران با عزت و احترام انتخاب و منصوب میشوند و به کرسی مینشینند ولی این امر بادوام نیست و " وزر" را به معنی خواری گرفته بود و این که از این رو وزیر گفته میشود که بیاحترام کنار گذاشته میشوند!
( شاید رسم انتصاب به عنوان مشاور بعد از استعفا یا برکناری، دلجویی به همین سبب باشد.)
بدین ترتیب وزیر دو معنی کاملا متضاد دارد: هم سنگینی و هم سبُکی و راز این تضاد شاید در سنگینی بار باشد و سبُکی در نوع ترک وزارت که گاه مجازاتهای سنگین هم … …

بازار






























































































































