بازار مسکن مدتهاست گرفتار وضعیت عجیبی شده است؛ قیمتها پایین نمیآیند و خریداری هم در بازار نیست. هر بار دلار بالا میرود، دوباره بحث افزایش قیمت مسکن داغ میشود. عدهای از «جاماندگی مسکن» میگویند و عدهای منتظرند این بازار نیز مانند طلا و ارز جهش دیگری را تجربه کند. اما به نظر میرسد داستان مسکن کمی پیچیدهتر از این حرفهاست؛
۱- افزایش نرخ ارز بدون تردید بر بازار مسکن اثرگذار است، اما نمیتوان انتظار داشت هر مثلاً ۱۰ درصد افزایش قیمت دلار، دقیقاً به همان میزان قیمت مسکن را افزایش دهد. مسکن برخلاف بازار ارز و طلا با تأخیر به تحولات اقتصادی واکنش نشان میدهد. مهمتر از آن قدرت خرید خانوارهاست که اجازه نمیدهد قیمتها تا هر سطحی که فروشنده میخواهد افزایش پیدا کند.
اولین اثر افزایش نرخ ارز را باید در هزینه ساختوساز جستجو کرد. مصالح، تجهیزات، حملونقل و بسیاری از هزینههای مرتبط با ساختوساز به صورت مستقیم یا غیرمستقیم از نرخ ارز تأثیر میگیرند. سازندهای که امروز قصد آغاز یک پروژه را دارد، فقط هزینه امروز را محاسبه نمیکند، نگرانی اصلی او هزینههای فرداست. همین مسئله باعث شده فروشندگان نیز در برابر کاهش قیمت مقاومت کنند. وقتی مالک یا سازنده تصور میکند خرید زمین، مصالح یا ساخت یک واحد مشابه در چند ماه آینده هزینه بیشتری خواهد داشت، طبیعتاً حاضر نیست ملک فعلی خود را با تخفیف قابل توجه بفروشد. در اینجا همان اتفاقی رخ میدهد که سالهاست در بازار مسکن شاهد آن هستیم؛ قیمت پیشنهادی بالا میرود، اما معاملهای شکل نمیگیرد. این دو موضوع را البته نباید با یکدیگر اشتباه گرفت. همچنین بخوانید: بانکها با شرکتهای پوششی به التهاب بازار مسکن دامن میزنند
ممکن است مالکی بگوید خانهام ۱۰ میلیارد تومان میارزد، اما اگر خریداری برای این قیمت وجود نداشته باشد، این عدد بیشتر از آنکه «قیمت واقعی بازار» باشد، قیمت پیشنهادی فروشنده است. همچنین بخوانید: اعتبار در مسیر بازسازی؛ پول در خدمت تولید …
