بازار
نیکو هنوز به سی سالگی نرسیده است. دیپلم دارد و در یکی از شهرهای کوچک استان مرکزی زندگی می‌کند. تا همین چند ماه پیش، مثل بسیاری از زنان جوان، آرزوهای ساده‌ای داشت؛ خانه‌ای کوچک، همسری که کنارش بماند و کودکی که قرار بود به‌زودی به دنیا بیاید. اما زندگی نیکو در دوازدهم اسفندماه، با یک نامه برای همیشه تغییر کرد.
آن روز نیکو شش‌ماهه باردار بود. همسرش خانه را ترک کرده و تنها یک نامه برایش گذاشته بود. نوشته بود که پس از حوادث دی‌ماه و جنگ، کارش را از دست داده و دیگر توان ادامه زندگی را ندارد. در پایان نامه هم از نیکو خواسته بود پس از تولد فرزندشان، او را به بهزیستی بسپارد.
مرد رفت و دیگر بازنگشت.
نیکو مانده بود با کودکی در شکم، خانه‌ای که دیگر پناهگاه نبود و آینده‌ای که هیچ تصویری از آن نداشت.
او برای ازدواج با همسرش برخلاف خواست خانواده‌اش تصمیم گرفته بود و همین باعث شده بود خانواده ارتباطشان را با او قطع کند. حالا نه راهی به خانه پدری داشت و نه نشانی از خانواده همسرش که در شمال کشور زندگی می‌کردند. جنگ و بحران اقتصادی، زندگی این زن جوان را به نقطه‌ای رسانده بود که حتی جایی برای پناه بردن نداشت.
فشار تنهایی و ترس از آینده آن‌قدر سنگین شد که نیکو تصمیم گرفت به زندگی خودش و کودکی که هنوز متولد نشده بود پایان دهد. خوشبختانه مددکاران اجتماعی به‌موقع مداخله کردند و جان هر دو را نجات دادند.
پس از آن، نیکو مدتی تحت درمان و مراقبت روانی قرار گرفت. روزهای سختی بود. حتی در ابتدا این نگرانی وجود داشت که او نتواند از فرزندش مراقبت کند. اما با حمایت مددکاران، آرام‌آرام شرایط تغییر کرد.
دختر نیکو به دنیا آمد.
تولد این کودک، آغاز فصل دیگری از زندگی مادرش شد. نیکو تصمیم گرفت برای خودش و دخترش زندگی تازه‌ای بسازد. حالا صبح‌ها در یک مطب کار می‌کند و بعدازظهرها پای دار قالی می‌نشیند و قالی‌هایی با نقش‌های قومی می‌بافد. … …
