این اصطلاح اشارهای ظریف به برنامه معروف فدرال رزرو در دهه ۱۹۶۰ برای تنظیم مجدد بازدهی اوراق خزانهداری است. به گفته بسنت، بازدهی فعلی این اوراق با سطوح تعادلی بازار فاصله زیادی دارد.
بلومبرگ گزارش داد که اوراق خزانهداری تنها برای یک روز این چرخش را تجربه کردند. بازدهی اوراق بلندمدت روز چهارشنبه، پس از اعلام این طرح، بهشدت کاهش یافت، اما بلافاصله دوباره سیر صعودی به خود گرفت.
بازدهی اوراق ۱۰ ساله که شاخص مطلوب بسنت است، در پایان هفته به ۴.۷۳ درصد رسید که نزدیک به بالاترین سطح از زمان آغاز به کار او محسوب میشود.
تمامی این اتفاقات نشان میدهد که تلاشهای رئیس خزانهداری برای کاهش هزینههای استقراض، بهویژه در آستانه انتخابات میاندورهای ماه نوامبر، با نیروهای خارج از کنترلی روبهرو شده است که این هزینهها را به سمت بالا سوق میدهند.
این موانع شامل سطوح بیسابقهای از بدهی است که نهتنها در آمریکا (که یکی از شاخصهای سنجش آن این هفته از مرز 40 تریلیون دلار گذشت) بلکه در سراسر کشورهای توسعهیافته به چشم میخورد. همچنین با رونق هوش مصنوعی، انتشار اوراق شرکتی نیز افزایش چشمگیری یافته است.
از سوی دیگر، تورم از زمانی که دونالد ترامپ با آغاز جنگ علیه ایران بازارهای انرژی را مختل کرد، جهش یافته و ابهام در استراتژی کوین وارش، رئیس فدرال رزرو، نیز بر نگرانی سرمایهگذاران افزوده است.
مت کینگ، بنیانگذار مؤسسه تحقیقاتی ساتوری اینسایتس، معتقد است هر مسیری که به تسکینی پایدار برای اوراق بلندمدت ختم شود، مستلزم پذیرش پیامدهایی است که دولت تمایلی به آنها ندارد. به گفته او، مواردی نظیر کاهش کسری بودجه آمریکا، افت بازار سهام یا کاهش سرمایهگذاری در هوش مصنوعی میتواند بازدهی بلندمدت را کاهش دهد.
اسکات بسنت وزیر خزانهداری آمریکا در حالی روی کار آمد که سلف خود را به دلیل تلاش برای مهندسی مجدد بزرگترین بازار اوراق قرضه جهان به شدت مورد انتقاد قرار داده بود. با این حال او در هفته جاری خودش دقیقا همین مسیر را امتحان کرد.
برخی از فعالان بازار اصولاً معتقدند که از همان ابتدا هم مشکلی در کار نبوده است. ادوارد یاردنی، اقتصاددانی که اصطلاح نگهبانان اوراق قرضه را ابداع کرده است، اندکی پیش از اقدام غافلگیرکننده بسنت به بلومبرگ گفت اقتصاد به نرخهای بهره عادی بازگشته و دامنه ۴ تا ۵ درصدی کاملاً طبیعی است. درحالیکه خزانهداری هدف از مداخله خود را حمایت از نقدینگی اعلام کرده، میز استراتژی نرخهای جیپیمورگان روز پنجشنبه گزارش داد عملکرد بازار در سال جاری میلادی بهبود قابلتوجهی داشته است.
چشمانداز بسنت برای کنترل منحنی بازدهی یا تأثیرگذاری بر نرخها در سررسیدهای مختلف، فراتر از اوراق خزانهداری است. این امر شامل غولهای فناوری نیز میشود که سرمایههای کلانی را به توسعه هوش مصنوعی سرازیر کردهاند و برای این منظور استقراض میکنند. اوایل ماه جاری میلادی، شرکت آلفابت اوراق قرضهای با سررسید تا ۴۰ سال را به فروش رساند.
رئیس خزانهداری این هفته تأکید کرد که این سرمایهگذاریها درنهایت خود را به شکل رشد اقتصادی سریعتر و غیرتورمی نشان خواهند داد، اما درحالحاضر باعث ایجاد رقابت کوتاهمدت برای جذب سرمایه شدهاند. او افزود: «اگر جای مدیران مالی بودم، به انتشار بیشتر بدهیهای میانمدت یا سررسیدهای پنجساله فکر میکردم.»
این تلاشهای آشکار برای شکلدادن به بازدهی اوراق، حتی بحثهایی را در مورد شکلگیری پدیده چتر حمایتی بسنت برانگیخته است. این مفهوم یادآور این باور قدیمی در بازار است که آلن گرینسپن، رئیس اسبق فدرال رزرو، همیشه برای نجات بازار سهام وارد عمل میشد. کریس ترنر، مدیر بازارهای جهانی در گروه آیانجی، ازجمله کسانی بود که این هفته از این اصطلاح استفاده کرد؛ هرچند بسیاری شک دارند که بسنت توانمندی و منابع لازم را برای اجرای چنین اقدامی در بازار اوراق قرضه داشته باشد.
بسنت در واکنش به افزایش بازدهی اوراق خزانهداری ادعا کرد که سرمایهگذاران بر اساس اطلاعات نادرست عمل میکنند در حالی که او دسترسی ویژهای به تصویر واقعی اقتصاد دارد. او با بیان اینکه اطلاعات غلط زیادی درباره وضعیت کسری بودجه وجود دارد وعده داد تا توجه عمومی را به برنامه ترامپ برای تثبیت مالی معطوف کند. استراتژیستهای بلومبرگ در تحلیلی اشاره کردهاند که بسنت نمیتواند انتظارات تورمی را کنترل کند یا نرخهای بلندمدت اسمی را به زور پایین بیاورد و بنابراین از بازخرید برای خارج کردن برخی اوراق با نقدشوندگی کمتر استفاده میکند. این طرح تازه باید به سرمایهگذاران ثابت کند که بازخریدهای برنامهریزی شده به جای سرکوب بازدهی بدون حل مشکل کسری بودجه در واقع پلی به سوی مسیر بهتر بدهیها است. تقابل پنهان خزانهداری و فدرال رزرو
بسنت اعلام کرد که در روزهای آینده به همراه راس ووت رئیس بودجه کاخ سفید اقداماتی را در هر دو بخش درآمد و هزینه بررسی خواهند کرد تا راهکارهای ممکن را بیابند. او به برخورد با تخلفات مالی و کاهش بودجههای انتقالی به ایالتها اشاره کرد. وزارت کارآمدی دولت به رهبری ایلان ماسک نیز سال گذشته تلاش مشابهی انجام داد اما نتوانست به برآوردهای خود برای کاهش هزینهها دست یابد.
سارا بیانکی استراتژیست ارشد موسسه اورکور آیاسآی معتقد است دولت در این مقطع نمیتواند اقدام قابل توجهی در زمینه کسری بودجه انجام دهد. علاوه بر هزینه بهره بدهیهای خزانهداری که اکنون سالانه بهمراتب از یک تریلیون دلار فراتر رفته است هزینههای تامین اجتماعی و خدمات درمانی محرکهای اصلی کسری بودجه محسوب میشوند که امسال حدود 6 درصد تولید ناخالص داخلی پیشبینی شده است. اصلاح این برنامههای حمایتی در کوتاهمدت غیرممکن به نظر میرسد و اگر دموکراتها در ماه نوامبر حداقل یک مجلس کنگره را به دست آورند این کار کاملا به بنبست خواهد خورد.
آنچه در حیطه اختیارات واقعی بسنت قرار دارد اصلاح روند فروش و بازخرید بدهی است. اقدام این هفته پس از تغییراتی در دستورالعمل خزانهداری درباره انتشار اوراق صورت گرفت. تحلیلگران معتقدند این امر راه را برای کاهش احتمالی فروش اوراق با طولانیترین سررسیدها یعنی اوراقی که بالاترین بازدهی را دارند باز کرده است. این گامها شباهت زیادی به تاکتیکهای انتشار بدهی جانت یلن دارد که بسنت پیشتر از آنها انتقاد میکرد و در عین حال نشاندهنده اختلاف نظر پنهان او با کوین وارش است.
وارش نه تنها بازدهی اوراق را خارج از تعادل نمیداند بلکه تقریبا ازافزایش آنها حمایت کرده است. او اواخر ماه گذشته گفت در حالیکه فدرال رزرو سیاستهای خود را در مواجهه با تورم بالاتر تشدیدنکرده بازارها کار خود را به خوبی انجام دادهاند و قیمتهای بازارهمچنان در مسیر و مقیاسی که مناسب میدانند واکنش نشانخواهند داد. وارش به زودی در نشست سالانه فدرال رزروکانزاسسیتی در جکسون هول سخنرانی مهمی خواهد داشت وسرمایهگذاران منتظرند ببینند آیا او پس از کنفرانس مطبوعاتی ماهگذشته که با استقبال ضعیفی روبهرو شد میتواند اعتبار خود رابازسازی کند و استراتژی مشخصی ارائه دهد یا خیر.
جورج گونکالوس رئیس استراتژی کلان آمریکا در بانک امیوافجی میگوید اگر وارش توضیح دهد که چگونه میخواهند معیارها را مشخص کنند و چه برنامهای برای ماههای آینده دارند معادلات بازار تغییر خواهد کرد. وارش به دنبال اصلاح ترازنامه بانک مرکزی است که در حال حاضر حدود 4.54 تریلیون دلار اوراق خزانهداری در خود جای داده است. او همچنین از توافق جدید فدرال رزرو و خزانهداری صحبت کرده اما جزئیات آن را روشن نکرده است. توافق اولیه این دو نهاد در سال 1951 حضور فدرال رزرو در بازار اوراق قرضه را به شدت محدود کرد و به استراتژی کنترل منحنی بازدهی پایان داد. اگر سیاستگذاران آمریکایی اکنون واقعا میخواهند هزینههای استقراض را کاهش دهند ممکن است به حرکتی در جهت کاملا مخالف نیاز داشته باشند.
به گفته ربکا پترسون از مدیران باسابقه والاستریت و عضو ارشدشورای روابط خارجی بازخریدها بیشتر جنبه نمادین دارند و حتیمقادیر بزرگتر آن نیز نمیتواند پویایی بازار را تغییر دهد. او معتقداست رویکرد سیاستی موثرتر و پایدارتر از طریق تسهیل کمی فدرالرزرو صورت میگیرد. با این حال بسنت پیش از تصدی وزارتخزانهداری از برنامه تسهیل کمی به عنوان یک رژیم داروییهمیشگی یاد کرده بود و وارش نیز یکی از سرسختترین منتقدان اینسیاست به شمار میرود.
در غیاب تغییر موضع این دو مقام ارشد این خود سرمایهگذاران هستند که منحنی بازدهی را تعیین میکنند. پریا میسرا مدیر سبد سرمایهگذاری در مدیریت دارایی جیپیمورگان میگوید اقتصاد انعطافپذیر بوده و رقابت جهانی فشردهای برای جذب سرمایه وجود دارد بنابراین کاملا منطقی است که نرخها روند صعودی داشته باشند.
این مطلب برایم مفید است 0 نفر این مطلب را پسندیده اند کپی شد
