کود مناسب کرفس؛ کوددهی از خزانه تا برداشت

کرفس یکی از آن محصولاتی است که باغبانان تازه کار با آن رابطه خوبی برقرار نمی کنند. گیاه سبز و شادابی که در خزانه خریده اند، پس از چند هفته در باغچه به گیاهی نازک، زرد و بی رمق تبدیل می شود و ساقه هایی که باید ضخیم و آبدار باشند، توخالی، تلخ و چوبی از آب درمی آیند. در بیشتر موارد ریشه این مشکل نه در آفت است و نه در بیماری؛ بلکه در یک برنامه کوددهی ناقص یا نادرست نهفته است.

کرفس برخلاف سبزیجاتی مانند کاهو که با یک بستر غنی و چند نوبت آبیاری ساده رشد می کنند، به تغذیه ای پیوسته و دقیق نیاز دارد. هر مرحله از رشد این گیاه نیاز غذایی متفاوتی دارد و اگر یکی از این مراحل نادیده گرفته شود، جبران آن در مراحل بعد تقریباً غیرممکن است. این مقاله یک تصویر کامل و مرحله به مرحله از تغذیه کرفس ارائه می دهد؛ از انتخاب کود پایه پیش از کاشت تا تنظیم تغذیه در روزهای پایانی پیش از برداشت. چرا نیاز تغذیه ای کرفس با بیشتر سبزیجات فرق دارد؟

سه ویژگی زیستی، کرفس را به گیاهی پرمصرف و حساس تبدیل کرده است و درک همین سه ویژگی، منطق کل برنامه کوددهی را روشن می کند.

ویژگی نخست، ریشه سطحی و کم گسترش این گیاه است. بخش عمده ریشه های فعال کرفس در عمق ۱۵ تا ۳۰ سانتی متری خاک تجمع می کنند. چنین ریشه ای توانایی محدودی برای جست وجو و جذب آب و مواد غذایی از لایه های پایین تر خاک دارد. نتیجه اینکه هر عنصری که در لایه سطحی وجود نداشته باشد، عملاً برای گیاه قابل دسترس نیست و کمبود آن خیلی سریع در ظاهر برگ ها و ساقه ها پدیدار می شود. به همین دلیل، کوددهی کرفس باید لایه ای و تدریجی باشد، نه یک جا و سنگین.

ویژگی دوم، طولانی بودن چرخه رشد است. از زمان کاشت بذر تا برداشت ساقه های آماده، بین ۹۰ تا ۱۲۰ روز و در برخی ارقام و اقلیم ها تا ۱۳۰ روز زمان لازم است. در بازه ای این چنین طولانی، گیاه به دریافت پیوسته مواد غذایی نیاز دارد. یک دوره دو هفته ای گرسنگی در میانه فصل می تواند کیفیت نهایی محصول را تا زمان برداشت تحت تأثیر قرار دهد. …