مهربانی واقعی یعنی چه؟

  طباطبایی به موضوع پیچیده غذا دادن به حیوانات شهری اشاره می‌کند و می‌گوید: «این بحث معمولاً با پیشداوری‌ها و واکنش‌های احساسی همراه است؛ به طوری که برخی آن را نشانه‌ای از مهربانی و مسئولیت‌پذیری می‌دانند و برخی دیگر آن را عامل اصلی افزایش جمعیت حیوانات یا بروز مشکلات شهری معرفی می‌کنند.»

او با بیان اینکه واقعیت، پیچیده‌تر از این دوگانه‌های ساده است، به فقدان شواهد علمی قوی و قطعی در حمایت یا رد بسیاری از ادعاهای مطرح‌شده، اشاره می‌کند و می‌گوید: «تبدیل شدن این موضوع به یکی از محورهای دائمی مناقشات رسانه‌ای و اجتماعی، بیش از آنکه بازتابی از زیست‌شناسی یا رفتار حیوانات باشد، نشان‌دهنده ضعف در گفت‌وگوی سازنده، کاهش رواداری اجتماعی و همچنین خلأ مرجعیت علمی مؤثر در این حوزه است.»

  از مداخله احساسی تا مسئولیت مدنی در اکوسیستم انسان‌ساخت

طباطبایی توضیح می‌دهد: «در سال‌های اخیر، نه‌تنها تعارض میان شهروندان علاقه‌مند به حیوانات و شهروندان نگران از حضور آنها به شکلی سازنده و مبتنی بر شواهد مدیریت نشده است، بلکه

گاهی افرادی تحت عنوان کارشناس ظاهر شده و به جای کمک به حل مسأله یا کسب دانش و بیان مسئولانه‌ شواهد علمی، صرفاً یکی از دو سوی این دوگانه را برگزیده و به تخطئه سوی دیگر پرداخته‌اند.»

 او نتیجه چنین فضایی را تشدید قطبی‌سازی و دورشدن از گفت‌وگویی مبتنی بر واقعیت و شواهد می‌داند و می‌گوید: «در این میان، آنچه بیش از همه مغفول مانده، مسأله اصلی یعنی تأمین سلامت انسان و حیوانات و ایجاد بسترهای لازم برای زیستی هماهنگ و مسئولانه در محیط‌های شهری است.» …