نشانه‌های خطرناک فقر تدریجی در زندگی طبقه متوسط به روایت یک اقتصاددان | حذف پس‌انداز یعنی کاهش تاب‌آوری اقتصادی!

به گزارش اقتصادنیوز، در اقتصاد تورم‌زده، فقیرشدن خانوارها لزوماً با بیکارشدن، از دست دادن مسکن یا ناتوانی در تأمین کالاهای اساسی آغاز نمی‌شود. گاهی فرسایش رفاه از جایی شروع می‌شود که یک خانوار شاغل، با وجود داشتن درآمد، خانه و خودرو، دیگر نمی‌تواند هزینه‌هایی را که تا پیش از این بخشی عادی از زندگی‌اش بوده است، پرداخت کند؛ از هزینه برخی خدمات درمانی و تعمیرات خانه و خودرو گرفته تا سفر، تفریح، پوشاک و حتی پس‌انداز.

تداوم تورم بالا در سال‌های اخیر، فاصله میان درآمد و هزینه‌های خانوار را افزایش داده و بخشی از خانوارهای شاغل را به سمت حذف یا تعویق هزینه‌های غیرضروری و سپس برخی مخارج ضروری سوق داده است. در چنین شرایطی، ممکن است وضعیت خانوار در شاخص‌های متعارف فقر چندان تغییر نکرده باشد، اما کیفیت زندگی، قدرت انتخاب و حاشیه امن مالی آن به‌تدریج کاهش یافته باشد. مسئله زمانی جدی‌تر می‌شود که خانوار دیگر امکان پس‌انداز نداشته باشد و یک هزینه پیش‌بینی‌نشده، مانند درمان، خرابی خودرو یا تعمیرات خانه، بتواند تمام بودجه ماهانه آن را تحت تأثیر قرار دهد. خبر مرتبط کالبدشکافی «فقر درآمدی» در اقتصاد ایران؛ چرا صاحبان دارایی هم درمانده شده‌اند؟ | ندری: باید در سریع‌ترین زمان، محاصره و جنگ اقتصادی خاتمه یابد

اقتصادنیوز: کامران ندری، اقتصاددان، می‌گوید: دولت تا حدود زیادی قیمت‌ها را رها کرده و در پاسخ مسئولان می‌گویند که کالا در همه فروشگاه‌ها موجود است. اما مسئولان به این نکته توجه نمی‌کنند افرادی که درآمد اسمی آن‌ها ثابت است و نمی‌توانند آن را متناسب با تورم افزایش دهند، به مرور زمان مجبور می‌شوند از هزینه‌های خوراک، بهداشت و درمان، و آموزش فرزندان خود بکاهند.

این روند، تصویری متفاوت از فقر در اقتصاد ایران ارائه می‌کند؛ فقری که الزاماً با فقدان شغل یا دارایی آغاز نمی‌شود، بلکه از مسیر کاهش قدرت خرید، فرسایش پس‌انداز و حذف تدریجی هزینه‌های رفاهی و آینده‌ساز شکل می‌گیرد. ادامه این وضعیت می‌تواند بخشی از خانوارهای شاغل را به شرایطی نزدیک کند که درآمد ماهانه نه برای ارتقای کیفیت زندگی، بلکه صرفاً برای حفظ حداقل‌های موجود هزینه می‌شود؛ وضعیتی که می‌توان از آن به‌عنوان حرکت تدریجی به سمت «اقتصاد بقا» یاد کرد. …