سیاست؛ ترک تازه بر پیکر میراث

گروه سیاسی| «دولت با درک شرایط اقتصادی، نیاز نیروهای مسلح را تامین و حقوق ملت را در عرصه دیپلماسی پیگیری می‌کند»؛ این بخشی از سخنان سیدرضا صالحی‌امیری، وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی است در نشست با نخبگان، دانشگاهیان و فعالان بخش‌های گردشگری و صنایع دستی غرب استان سمنان. فارغ از آنکه محتوای حرف او پسندیده است و دولت باید نیازهای نیروهای مسلح را تأمین کند و در عین حال دیپلماسی را به گونه‌ای پیش ببرد که حقوق ملت ایران از بین نرود اما پرسش آن است که چرا صالحی امیری‌ به جای سخنگوی دولت یا سخنگوی وزارت امور خارجه یا حتی به جای وزیر دفاع سخن می‌گوید؟

 

صالحی امیری درباره گرانی‌ها و وضعیت سخت معیشتی مردم نیز سخن می‌گوید و به نوعی هر چه دل تنگش می‌خواهد را می‌گوید. نکته قابل توجه آن است که صالحی امیری نه فقط در سخنرانی اخیرش بلکه در اکثر موضع‌گیری‌هایش به جای پرداختن به مشکلات عدیده در حوزه گردشگری و میراث فرهنگی شبیه یک مسئول با وظایف سیاسی سخن می‌گوید. البته در وزارت میراث فرهنگی فقط او نیست که سیاست را بر مسئولیت اصلی ترجیح می‌دهد. نزدیک به سه ماه پیش بود که علی دارابی، قائم مقام صالحی‌امیری در وزارت میراث فرهنگی در یادداشتی در روزنامه «اطلاعات» از ضرورت بازنگری در قانون اساسی و تصمیم‌گیری درباره نظام پارلمانی و ریاستی و دو مجلسی اداره شدن کشور و... نوشت.

 

او مطرح کرد: «هر مقام و مسئول در حد وظایف و اختیارات خود باید پاسخگو باشد. برخی تغییرات نیاز به زمان بهتر و مناسب‌تر دارد، مثل بازنگری قانون اساسی، به روز کردن و کارآمدکردن آنها، برطرف کردن نواقص و اشکالات وارده، تصمیم‌گیری درباره نظام پارلمانی یا ریاستی، نظام دو مجلسی یا مسائلی از این دست که شرایط فرهنگی، اجتماعی، سیاسی خاص خود را نیاز دارد. اگرچه الزاما باید صورت گیرد». نکاتی که دارابی ذکر کرده بود نیز در جای خود قابل نقد و بررسی است اما باز هم همان پرسش مطرح است؛ آنکه چرا مسئولان وزارت میراث فرهنگی به این میزان علاقه به ورود در مباحث سیاسی دارند.

  …