تهرانی‌ها چشم‌انتظار مترو

مترو مهم‌ترین مُد حمل‌ونقل عمومی در کلان‌شهرهایی نظیر تهران است که درصورت پوشش مناسب در شهرها می‌تواند نقش بسزایی در جابه‌جایی شهروندان ایفا کند. متوسط سهم مترو در جابه‌جایی روزانه شهروندان در کلان‌شهرهای بزرگ دنیا تقریبا ۳۵درصد است؛ اما متروی پایتخت تقریبا سهمی ۱۰درصدی در جابه‌جایی روزانه پایتخت‌نشینان ایفا می‌کند. در روزهای اخیر و پس از افزایش بهای بنزین و در آستانه بازگشایی مدارس بر تعداد مسافران متروی پایتخت افزوده شد؛ به‌نحوی‌که تعداد مسافران این شبکه حمل‌ونقلی به ۱.۷‌میلیون نفر رسید که معادل حدودی ۲.۵‌میلیون سفر است.

به گفته مدیران شهری، متروی پایتخت می‌تواند روزانه سهمی ۴‌میلیونی در سفرهای روزانه تهرانی‌ها داشته باشد؛ البته این رقم درصورتی محقق می‌شود که سفرها در ساعات مختلف شبانه‌روز پراکنده باشند و کل تقاضای سفر مربوط به ساعت پیک نباشد. این آمار سهم ناکافی متروی تهران در جابه‌جایی شهروندان در قیاس با کلان‌شهرهای موفق دنیا در بخش حمل‌ونقل عمومی را تایید می‌کند، این موضوع نتیجه چند عامل کلیدی است.

«عدم پوشش ناکافی ایستگاه‌های مترو در محلات مختلف تهران» از دلایل اصلی سهم ناکافی مترو در جابه‌جایی شهروندان تهرانی است. البته در شرایط کنونی متروی تهران در ساعات پیک تردد صبح و عصر تقریبا با حداکثر توان براساس ظرفیت ناوگان دراختیار در حال جابه‌جایی مسافر است؛ اما در دیگر ساعات روز بخش قابل‌توجهی از شهروندان تردد با خودروی شخصی یا تاکسی اینترنتی را به استفاده از حمل‌ونقل عمومی ترجیح می‌دهند. از مهم‌ترین دلایل این موضوع عدم پوشش کافی شبکه مترو در تمامی محلات تهران است. ۷خط متروی تکمیل شده پایتخت با ۱۶۳ایستگاه در ۳۳۳محله پایتخت به خوبی مؤید عدم دسترسی حدود ۵۰درصد محلات تهران به حداقل یک ایستگاه مترو است. …