نوسازی؛ شرط بقای تولید - سایت خبری اقتصاد پویا

حسین جلیلی بال / اقتصاد ایران برای دستیابی به رشد پایدار نیازمند صنعتی است که بتواند با هزینه کمتر، کیفیت بالاتر و فناوری روز تولید کند. کارخانه‌ای که با ماشین‌آلات فرسوده فعالیت می‌کند، انرژی بیشتری مصرف می‌کند، ضایعات بیشتری دارد و در برابر رقبای داخلی و خارجی قدرت رقابت کمتری خواهد داشت. بنابراین نوسازی صنعت صرفاً یک برنامه فنی نیست؛ اقدامی اقتصادی برای کاهش هزینه تولید، افزایش بهره‌وری، حفظ اشتغال و تقویت صادرات است.از سوی دیگر، احیای تولید می‌تواند در کوتاه‌مدت اثر بیشتری نسبت به ایجاد ظرفیت‌های جدید داشته باشد. واحدی که زیرساخت، نیروی انسانی و بازار اولیه خود را در اختیار دارد، در صورت رفع گلوگاه‌های اصلی می‌تواند سریع‌تر به مدار تولید بازگردد. در مقابل، ایجاد یک کارخانه جدید نیازمند زمین، مجوز، زیرساخت، سرمایه‌گذاری، زمان و بازار است. به همین دلیل، در شرایط محدودیت منابع، اولویت دادن به ظرفیت‌های موجود می‌تواند تصمیمی اقتصادی‌تر باشد.

ظرفیت‌های خاموش؛ سرمایه‌هایی که نباید فراموش شوند …