آخرین اخبار - صنایع سبک

این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.

کلیولند نوشت: مکانیزاسیون در این بخش محدود باقی ماند، بهره‌وری تنها اندکی افزایش یافت و سطح زندگی در مناطق روستایی همچنان پایین ماند. از این رو، دولت‌گرایی هرچند گامی مهم در مسیر صنعتی‌سازی ترکیه بود، اما نمی‌توان آن را موفقیتی چشمگیر به شمار آورد. روابط خارجی ترکیه در دوران ریاست‌جمهوری آتاتورک از ثبات و انسجام بالایی برخوردار بود؛ وضعیتی که دوره‌ای طولانی از صلح را رقم زد و به رهبران ترکیه امکان داد توجه خویش را بیش از هر چیز بر مسائل داخلی متمرکز کنند.

ملی‌گرایی ترکی در این دوره ماهیتی درون‌گرا و همگرایانه داشت و فاقد گرایش‌های توسعه‌طلبانه بود. آتاتورک بارها تأکید کرد که هیچ قصدی برای بازپس‌گیری سرزمین‌های از دست‌رفته عثمانی در ورای مرزهای «میثاق ملی» ندارد و آشکارا از طرح‌های پان‌ترکیستی که برخی روشنفکران و سیاست‌مداران مطرح می‌ساختند، فاصله گرفت. در عرصه بین‌المللی، ترکیه در سال ۱۹۳۲ به عضویت جامعه ملل درآمد و دو سال بعد، در ۱۹۳۴، به پیمان بالکان پیوست؛ اقدامی که نشانگر عادی‌سازی روابط میان آنکارا و کشورهای بالکانی بود، سرزمین‌هایی که تا چندی پیش زیر سلطه امپراتوری عثمانی قرار داشتند. به دلیل سیاست خارجی محتاطانه و دور از تنش آتاتورک، ترکیه در این سال‌ها نفوذ چندانی در پایتخت‌های دولت‌های عربی تازه‌استقلال‌یافته به دست نیاورد. تنها مسأله جدی و مناقشه‌برانگیز منطقه‌ای در دوران میان دو جنگ، اختلاف با فرانسه بر سر شبه‌جزیره اسکندرون (الاسکندرونه) بود؛ منطقه‌ای با جمعیتی آمیخته از اعراب و ترک‌ها که از سال ۱۹۲۱ تحت قیمومت فرانسه اداره می‌شد. آتاتورک، با این باور که اسکندرون عمدتاً ترک‌نشین است—باوری که همواره محل تردید بوده—با تصمیم فرانسه در سال ۱۹۳۶ مبنی بر الحاق این سرزمین به سوریه مستقل مخالفت کرد. این اختلاف طی سال‌های بعد به موضوعی برای مذاکرات … …