سمیه گلپور، رئیس مستعفی کانون عالی انجمنهای صنفی کارگری و آرمان خالقی، عضو انجمن کارفرمایان ایران، درباره امکان بازنگری دستمزد در میانه سال، افت قدرت خرید کارگران و راهکارهای خروج از دور باطل مزد و تورم دیدگاههای متفاوت اما در بخشهایی نزدیک به هم مطرح کردند. محور اصلی این گفتوگو، افزایش مزد روی چه پایهای؟
سمیه گلپور گفت: افزایش ۶۰درصدی مزد در نگاه نخست عدد چشمگیری است اما مسئله اصلی این است که این افزایش روی چه پایهای اعمال شده است. بهگفته او وقتی پایه مزد حدود ۱۱میلیون تومان و فاصله آن با هزینه واقعی زندگی بسیار زیاد باشد، حتی افزایش قابلتوجه آن نیز الزاما بهمعنای بهبود معیشت نیست.
او افزود: مسئله اصلی جامعه کارگری احیای قدرت خرید است، زیرا دستمزد فعلی در بسیاری از موارد حتی هزینههای ضروری زندگی را پوشش نمیدهد. بهگفته گلپور، فشار معیشتی در سالهای آینده میتواند خود را در حوزههایی مانند درمان و سلامت خانوار نشان دهد و پیامدهای آن متوجه نسل بعدی نیز شود.
گلپور با اشاره به فشار مضاعف بر کارگران گفت: شاغلی که ناچار است چند شیفت کار کند عملا فرصت کافی برای زندگی خانوادگی ندارد و این وضعیت علاوه بر معیشت بر انسجام خانواده نیز اثر میگذارد. الزام مهار تورم
در مقابل، آرمان خالقی با تأکید بر اینکه قدرت خرید جامعه کارگری در مقایسه با سالهای گذشته کاهش یافته است، گفت: عنوان «حداقل مزد» به این معناست که باید حداقل معیشت استاندارد را تأمین کند.
بهگفته او شرکای اجتماعی نیز هر سال بر سر همین موضوع گفتوگو میکنند و مذاکرات مزدی در بسیاری از موارد به چانهزنیهای طولانی میان نمایندگان کارگری، کارفرمایی و دولت منجر میشود.
خالقی گفت: مسئله این است که اقتصاد ایران سالهاست بهجای حرکت از «حفظ قدرت خرید» به سمت «ارتقای قدرت خرید» رفته و عمدتا درگیر جبران افت قدرت خرید سال گذشته بوده است. در بهترین حالت، افزایش مزد بخشی از قدرت خرید ازدسترفته را جبران میکند اما تورم سال بعد دوباره همان قدرت خرید را کاهش میدهد و این چرخه تکرار میشود. …
