خودآگاهی یا Self-awareness یکی از تجربیات بنیادی انسان است. نقطهای که انسان برای نخستین بار خود را نه فقط بهعنوان کنشگر، بلکه بهعنوان مشاهدهگر تجربه میکند. تابآوری نیز در این میان اصل و اساس زندگی و پویایی آن است. نیرویی که امکان ایستادن، خم شدن و دوباره برخاستن را فراهم میکند. این دو مفهوم در سطحی عمیق و ریشه ای به هم پیوستهاند. فهم پیوند میان خودآگاهی و تابآوری، راهگشای تحول درونی و زیربنای استحکام روانی پایدار و حتی سرسختی روانشناختی است. هر انسانی که در پی رشد، بقا و معنا در دل دشواریهاست، ناگزیر باید آینه درون را بگرداند.
به بیان مدیر و موسس خانه تاب آوری دکتر محمدرضا مقدسی خودآگاهی پیشدرآمد تابآوری است: دیدن، پذیرفتن، تنظیم هیجان و شناخت ارزشها، از بحرانها رشد میسازد و استحکام روانی پایدار میآفریند. مطالب پیشنهادی تاب آوری کودکان از خانه آغاز می شود ۱۴۰۵/۰۷/۲۲ ضرورت و اهمیت تابآوری و جایگاه آن در زیستبوم اقتصادی ۱۴۰۵/۰۶/۲۱
خودآگاهی یعنی توان دیدن افکار بدون قضاوت.
یعنی شنیدن صدای درون، نه با هیاهوی ذهن، بلکه با گوش جان. خودآگاهی مهارتی انفعالی نیست. یک فرآیند فعال مشاهده است. انسان خودآگاه افکارش را میبیند، نه اینکه در آنها غرق شود. او احساساتش را تجربه میکند، بدون آنکه اسیر آنها گردد. این توانایی مشاهده ذهن از بیرون، نقطه تمایز واکنش ناآگاهانه و پاسخ آگاهانه است. انسان خودآگاه رفتارهایش را میبیند. رابطه میان فکر، احساس و عمل را درک میکند. او میفهمد چرا میترسد. میفهمد چرا خشمگین میشود. میفهمد چرا در موقعیتهای خاص فرو میریزد یا عقبنشینی میکند. این فهم، اولین گام تسلط بر خویشتن است.
تابآوری توانایی ادامه دادن و هنر خم شدن و نشکستن است. …

بازار

















































































