شامگاه گذشته، پس از سه روز رقابت در شب‌های سرد و بارانی کافه‌های آبادان، دومین جشنواره نمایش‌های کافه‌ای «کفیشه» با شور و هیجانی چشمگیر به کار خود پایان داد؛ جشنواره‌ای که با هدف آفرینش شکوهی درخور نام آبادان شکل گرفته و می‌کوشد یاد و نام بزرگان فرهنگ و هنر این دیار را زنده نگه دارد. حضور «کریم بهروز»، …

«برای آتشی، جنوب تنها نقطهٔ آغاز هویت شعری است، اما شعر او از همان «افق محدود جنوب» عبور کرده و به چشم‌اندازهای جهانی راه یافته است.»

آخر داستان را همان اول برای‌مان گفته بود. ما جور دیگری می‌خواستیم ببینیم. در همان فیلم اولش، «آرامش در حضور دیگران». آن‌جا که این دیالوگ را از زبان منوچهر آتشی گفت: «چه امیدی مانده؟ » او واقعیت را برای ما تصویر کرد اما دل‌مان می‌خواست باور کنیم امیدی مانده است.