اما نگرانیها درباره پیامدهای زیستمحیطی این روش بهتدریج افزایش یافت. در سال ۱۹۷۵ «کنوانسیون لندن» برای محدودکردن تخلیه زباله در دریاها اجرایی شد و در سالهای بعد، رهاسازی زبالههای رادیواکتیو در اقیانوس بهطور کامل کنار گذاشته شد. مشکل این بود که تا آن زمان، چند دهه از این روش استفاده شده بود.
پژوهشگران سالهاست وضعیت بشکههای رهاشده در شمالشرق اقیانوس اطلس را بررسی میکنند. در تازهترین مأموریت، پروژهای به نام NODSSUM به رهبری مرکز ملی پژوهشهای علمی فرانسه (CNRS) به منطقه رفت تا تأثیر احتمالی این زبالهها بر اکوسیستم اعماق دریا را بررسی کند.
نوشته آیافال ساینس، حدود ۳۰ دانشمند در این مأموریت حضور داشتند. آنها با زیردریایی نوتیل در مجموع ۲۰ بار به اعماق اقیانوس رفتند و به عمق بیش از ۴۷۰۰ متر رسیدند. مشاهدات نشان داد بسیاری از بشکهها دیگر وضعیت مناسبی ندارند. بدنه آنها بهشدت خورده و تخریب شده و در بعضی موارد سوراخهای بزرگی روی آنها دیده میشود. برخی بشکهها نیز محتویات خود را به محیط اطراف پس دادهاند.
با وجود فرسودگی بشکهها، بررسیهای اولیه نکته نسبتاً امیدوارکنندهای هم داشت. میزان پرتوزایی اندازهگیریشده در محل پایین بود. سطح تشعشعات از مقدار طبیعی منطقه بیشتر است، اما پژوهشگران میگویند فعلاً با رویدادی بزرگ یا آلودگی شدید … …
