یکی از شاخصهایی که برای بررسی وضعیت اقتصادی و ظرفیت رفاهی کشورها استفاده میشود، تولید ناخالص داخلی سرانه یا GDP per capita است. این شاخص نشان میدهد بهطور متوسط چه میزان کالا و خدمات به ازای هر نفر در یک اقتصاد تولید میشود. هرچه این مقدار بیشتر باشد، ظرفیت اقتصادی بیشتری برای تأمین کالاها و خدمات و بهبود سطح زندگی وجود دارد.
البته تولید ناخالص داخلی سرانه بهتنهایی نشاندهنده رفاه واقعی خانوارها نیست. این شاخص نحوه توزیع درآمد، نابرابری اقتصادی و بخشی از فعالیتهای غیررسمی را بهطور کامل نشان نمیدهد. با این حال، برای مقایسه ظرفیت تولید اقتصادی استانها در طول زمان ابزار مهمی است. تحریمها و تفاوت عملکرد بخشهای اقتصادی
روند تولید ناخالص داخلی سرانه ایران در دهه گذشته تحت تأثیر تحولات سیاسی و اقتصادی قرار داشته است. همزمان با شروع تحریمها در سال ۱۳۹۱، این شاخص حدود ۱۰ درصد کاهش پیدا کرد. در سال ۱۳۹۵ و پس از توافق برجام، با افزایش درآمدهای نفتی و گسترش ارتباطات اقتصادی، رشد ۱۱.۸ درصدی ثبت شد. پس از خروج آمریکا از برجام نیز دوباره رشد این شاخص منفی شد. این نوسانات در بخشهای اصلی اقتصاد، یعنی کشاورزی، صنعت و معدن و خدمات هم دیده میشود. در مجموع، رشد ارزش افزوده سرانه این بخشها در دورههای تحریم کاهش پیدا کرده و در دورههای مساعدتر افزایش یافته است. با این حال، عملکرد استانها در این بخشها یکسان نبوده است. کرمان رشد کرد، خوزستان عقب ماند …


دانلود از کافه بازار


















































