ابوالحسن نجفی، یکی از مهم‌ترین مترجمان ایرانی است. او افزون‌بر کار ترجمه، پژوهش‌های زیادی را نیز به سرانجام رساند و ازاین‌منظر یکی از تاثیرگذارترین چهره‌های فرهنگی در تاریخ معاصر ایران به شمار می‌رود.

ابوالحسن نجفی باور داشت زبان فارسی زبانی توانمند و زایاست، و در سال ۱۳۸۷ در نشستی تأکید کرد: «اعتقاد ندارم زبان فارسی عقیم است.»

ابوالحسن نجفی باور داشت زبان فارسی زبانی توانمند و زایاست، و در سال ۱۳۸۷ در نشستی تأکید کرد: «اعتقاد ندارم زبان فارسی عقیم است.»

ضیاء موحد در میان دو نسل از نویسندگان و شاعران نام آشنای ایران بالیده است؛ از یک طرف ابوالحسن نجفی و احمد شاملو، بعد محمد حقوقی و هوشنگ گلشیری و از طرف

ابوالحسن نجفی با زبانی ساده و روان، به ابعاد نظری و فلسفی ادبیات و ترجمه و چالش‌هایی که مترجمان با آن روبه‌رو هستند، می‌پردازد و نشان می‌دهد که ترجمه چگونه می‌تواند به تحول فرهنگی کمک کند.