قیمت طلا امروز




 نوازش سگ

 خبرگزاری مهر / ۱۴۰۵/۰۷/۲۷

در صفحات «توفیق»، با شاعری که رنج مردم را به طنز می‌سرود

عبدالعلی رزاقی با تیغ تیز طنز، سر بی‌مو، جیب خالی و وعده‌های توخالی رجال عصر خود را در «توفیق» نوازش کرد، تا ثابت کند اگر بنز و پلو سهم اغنیاست، شعر و لنگه‌کفش عیال مال فقراست!
 در صفحات «توفیق»، با شاعری که رنج مردم را به طنز می‌سرود
این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، طاهره طهرانی: عبدالعلی رزاقی (زاده ۱۳۰۹ خورشیدی) از جمله ادیبان، شاعران و طنزنویسانی است که پیوند نام او با مهم‌ترین کانون‌های فکاهی‌نویسی عصر پهلوی دوم، به‌ویژه هفته‌نامه نام‌آشنای «توفیق»، انکارناپذیر است. با وجود این حضور مطبوعاتی، گزارش‌ها و اسناد پیرامون احوال شخصی، جزئیات زیست و سیاهه کامل آثار او چندان پرشمار نیست و بخش عمده‌ای از کارنامه وی در اوراق روزنامه‌ها و مجلات آن دوران پنهان مانده است.

سنگر طنز و عصر پرآشوب «توفیق»

نام رزاقی به‌روشنی در فهرست سرایندگان و نویسندگان دوره سوم هفته‌نامه توفیق (۱۳۳۷ تا محاق توقیف در تیر ۱۳۵۰) ثبت شده است؛ دورانی پرالتهاب که این جریده به تیغ نقد عریان، شیرین و بی‌محابای خود علیه فساد اداری، دولت‌مردان، نخست‌وزیران وقت و نمایندگان مجلس زبانزد خاص و عام بود. رزاقی در کنار نام‌آوران این مکتب فکاهی، دغدغه‌هایی چون گرانی، بیکاری، بی‌عدالتی و افتراق طبقاتی را با زبان کنایه و تمثیل به تصویر می‌کشید.

یکی از نمونه‌های درخشان این رویکرد انتقادی، قطعه‌ای است با تخلص «رزاق‌الشعرا» که در شماره ۲۸ سال چهل‌وششم توفیق (پنجشنبه ۱۳ مهر ۱۳۴۶، ص ۱۰) با نگاهی طنزآلود به سرمای پاییز و وزیدن باد مهرگان و دغدغه تأمین سوخت توده‌های تهیدست منتشر شد:

اکنون که می‌وزی ز نو ای باد مهرگان

بر خُرد و بر کلان و بر اعیان و بر فقیر

دیگر کلاه بنده مینداز از سرم

رحمی بکن به کله بی‌موی این حقیر!

اکنون که می‌وزی ز نو ای باد مهرگان

لرزد چو بید، جسم من و استخوان من

یخ می‌زند به کنج سبیلم ز سردی‌ات

آب دماغ همره اشک روان من!

اکنون که می‌وزی ز نو ای باد مهرگان

بر زلف همچو گنبد پروانه و پری

برگو مواظب خودشان بیشتر شوند

تا توی ره نبیندشان لوطی عنتری!

اکنون که می‌وزی ز نو ای باد مهرگان

رو کرده‌اند خلق به‌سوی زغال و نفت

در بزم اغنیاست که هر شب به یکدگر

چسبیده‌اند هر زن و هر مرد، سفت و سخت!

اکنون که می‌وزی ز نو ای باد مهرگان

بر لب رسیده جان من از دست همسرم

نه نفت و نه زغال و نه خاکه خریده‌ام

زین‌رو ز لنگه‌کفش، ورم کرده این سرم! …



 کانال تلگرام ویستا  دانلود از کافه بازار





چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۵ - 18 November 2026