گروه حوادث، مرضیه همایونی: به گزارش «ایران»، چند روز قبل زن میانسالی به دادسرای امور جنایی تهران رفت و گفت: «تابستان سال ۶۴ در یکی از بیمارستانهای پایتخت زایمان کردم از آنجایی که بچهام بیماری زردی داشت، بیمارستان مرا ترخیص کرد اما بچه را برای درمان نگه داشت. ۴ روز بعد وقتی برای ترخیص فرزندم به بیمارستان رفتم به من گفتند که پسرم فوت کرده و بچه را نیز خودشان دفن کردهاند.»
زن میانسال ادامه داد: «از مرگ بچهام خیلی ناراحت بودم و افسردگی گرفتم تا اینکه چندی بعد دوباره بچه دار شدم و کم کم توانستم با این غم کنار بیایم. اما با گذشت ۴۱ سال از این ماجرا وقتی چند روز قبل برای درمان به مطب یک خانم دکتر رفتم متوجه شدم مطبش مقابل همان بیمارستانی است که من فرزند اولم را به دنیا آورده بودم. با دیدن بیمارستان داغم تازه و حالم بد شد. وقتی خانم دکتر علت بهم ریختگیام را پرسید من ماجرای مرگ بچهام را تعریف کردم و به او گفتم آنها حتی جسد بچهام را ندادند که خودم پسرم را دفن کنم و موقع دلتنگی سر مزارش بروم.»
خانم دکتر بعد از شنیدن این ماجرا گفت من در همان سالها پزشک این بیمارستان بودم و یادم میآید که آن زمان شما برای ترخیص بچه دیر آمدید و خانوادهای بودند که بچه شان فوت کرده بود و بیقراری میکردند. بچه شما را به آن خانواده دادند … …
