تقابل ترکیه و اسرائیل که طی هفتههای اخیر از سطح اختلافات سیاسی فراتر رفته، اکنون به مرحلهای رسیده است که احتمال رویارویی نظامی، بهویژه در شرق مدیترانه و سوریه، جدیتر از گذشته مطرح میشود. افزایش تحرک شناورهای دو طرف، تشدید اظهارات مقامهای سیاسی و امنیتی و همزمانی این روند با تعمیق همکاری دفاعی اسرائیل و یونان، نشانههایی از شکلگیری یک رقابت امنیتی پیچیده است؛ رقابتی که ریشه اصلی آن را باید در آینده سوریه، موازنه قدرت منطقهای و تلاش دو طرف برای جلوگیری از تثبیت رقیب جستوجو کرد.
شرق مدیترانه؛ میدان تازه رقابت
شرق مدیترانه طی سالهای اخیر از یک پهنه دریایی عادی به یکی از مهمترین میدانهای رقابت ژئوپلیتیکی تبدیل شده است. انرژی، مسیرهای دریایی، ترتیبات امنیتی و نفوذ در سوریه و لبنان، بازیگران متعددی را در برابر یکدیگر قرار داده است. ترکیه در این میان با تکیه بر موقعیت جغرافیایی، نیروی دریایی، صنایع دفاعی و حضور نظامی در منطقه، میکوشد جایگاه خود را بهعنوان قدرت تعیینکننده تثبیت کند. اسرائیل نیز که امنیت خود را وابسته به حفظ برتری نظامی و آزادی عمل در محیط پیرامونی میداند، افزایش نفوذ ترکیه را با نگرانی دنبال میکند.
گزارشهای مربوط به نزدیک شدن ناوهای ترکیه به شناورهای اسرائیلی و مشخص کردن مسیر حرکت برخی کشتیها، حتی اگر هنوز به درگیری منجر نشده باشد، از منظر نظامی اهمیت دارد؛ زیرا در محیطی مانند شرق مدیترانه، فاصله میان نمایش قدرت و حادثه ناخواسته بسیار کوتاه است. افزایش آمادگی نیروی دریایی اسرائیل نیز نشان میدهد تلآویو نمیخواهد در برابر گسترش حضور ترکیه غافلگیر شود. …
