وقفهای که بار دیگر به لیگ برتر تحمیل شده، درست در مقطعی از فصل اتفاق افتاده که بسیاری از تیمها هنوز به ثبات نرسیدهاند. فاصله تا شروع دوباره مسابقات، فرصتی در اختیار مدیران قرار میدهد تا عملکرد تیمهایشان را ارزیابی کنند؛ فرصتی که در برخی باشگاهها میتواند به تغییر در کادر فنی یا حتی تصمیمهای مدیریتی منجر شود.
در هفتههای اخیر، اعتراض هواداران در ورزشگاههای مختلف افزایش یافته است. شاید برای قضاوت نهایی درباره عملکرد تیمها هنوز زود باشد، اما تجربه فصلهای گذشته نشان داده که در فوتبال ایران چند نتیجه نامطلوب کافی است تا معادلات نیمکتها بهسرعت تغییر کند. از سوی دیگر، حضور مربیان آماده بازگشت به لیگ، رقابت برای حفظ جایگاه روی نیمکتها را جدیتر کرده است.
با اعلام باشگاه نساجی مازندران اولین تغییر لیگ بیست و ششم روی نیمکت قائمشهریها رخ داد و مدیران این باشگاه و مجتبی حسینی تصمیم گرفتند به همکاری با هم پایان دهند. اما این شاید آخرین تغییر تا قبل از شروع دوباره لیگ و یا قبل از رسیدن به پیش فصل نباشد.
چهار نیمکت فعلاً در منطقه امن
در میان تیمهای لیگ، تنها چهار باشگاه فعلاً با آرامش بیشتری به تعطیلات نگاه میکنند. تراکتور با صدرنشینی و استقلال، پرسپولیس و آلومینیوم اراک با حضور در جمع بالانشینان جدول، توانستهاند رضایت نسبی مدیران و هواداران را جلب کنند.
این چهار تیم با ۱۶، ۱۵، ۱۳ و ۱۲ امتیاز، فعلاً نشانهای از بحران روی نیمکت ندارند و اگر روند فعلی ادامه پیدا کند، مربیانشان با خیال آسودهتری فصل را دنبال خواهند کرد.
سپاهان و گلگهر؛ آرامشی که تضمینی نیست …
