ما« شهادت» را چنان فهم می کنیم که خداوند خود شهادت می دهد؛ « هرگز گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدند، مردگانند! بلکه آنان زندهاند، و نزد پروردگارشان روزی داده میشوند.» نظام ادراکی ما چنان ساختار یافته است که شهید را صاحب دایره اثرگذاری وسیع تر از پیش می بینیم. « بی مرگ مردمانی» که زندگی را در ساحت ابدیت پی می گیرند. همین نگاه است که ما را به افق های بلند امید وار می کند. همین نیز باعث می شود که دست دشمنان در برابر ما چون نگاهِ شان کوتاه و کوتاهتر شود. چه در این دنیا دستی را چنان بلند نمی بینیم که به دامن شهید برسد. باری،انقلاب ما « شهادت الحدوث» بود. فلسفه نگهداشت آن نیز همین است و « شهادت البقا» است. این را در منهج حضرت روح الله و مدرسه رهبر شهید انقلاب می خوانیم.
همین بعثت ملت، نتیجه شهادت است که در حق حضرت آیت الله سید علی خامنه ای تحریر شد. ما با شهادت زنده ایم چنان که طبیعت به آب. به همین خاطر است که شهادت را ذخیره راهبردی و حیاتی می دانیم برای انقلاب و حفظ تمامیت ارضی ایران. یعنی مانایی تاریخ و هویت و جغرافیای خود را رهین این عظمت می دانیم پس آن را به راحتی سر سفره نمی گذاریم و خرج هر چیز نمی کنیم. ما کلمه مقدس شهید را پیش از نام هایی می نویسیم که هستی خود را فدای ایران و اسلام کرده باشند. ابزار داد و ستد نیست این مفهوم متعالی به همین خاطر در بکاربردن … …
