اول پهپاد شناسایی کرد، بعد بمب را مستقیم به خانه زدند

از ساعت هشت و نیم تا 9 و نیم شب سه شنبه دهم شهریور 1405، جنوب زیر آتش بود؛ از چابهار تا بندر لنگه. ارتش آمریکا آن شب، یک بار دیگر بمبهایش بر خط ساحلی جنوب ایران ریخت و ساعت به 9 و نیم شب که رسید، نوبت به محله ای مسکونی در کوهستک سیریک بود که زود نامش برسد به سرخط خبرها و قصه عزا شدن یک مراسم عقد و عروسی به گوش دنیا برسد و رسانه‌هایی مثل آسوشتیدپرس و رویتزر بنویسند بر اساس تصاویر و ویدیوهای تایید شده و تحلیل کارشناسان تسلیحاتی در این حمله از مهمات هدایت شونده آمریکایی استفاده شده و نه ناشی از خطای پدافند ایران بوده و نه برخورد ترکش یا مهمات آمریکایی منحرف‌شده، بلکه ناشی از اصابت مستقیم تسلیحات ایالات متحده بوده است. «ترور بال» تکنسین سابق خنثی‌سازی مهمات ارتش آمریکا و تحلیلگر ارشد فنی اطلاعات تسلیحاتی در شرکت «آرمامنت ریسرچ سرویسز»، پس از بررسی تصاویر به رویترز گفته است که خسارت وارده ظاهراً ناشی از اصابت مهماتی است که هنگام برخورد با سقف یا درست بالای آن منفجر شده است. به گفته او، این شواهد با اصابت مستقیم همخوانی دارد و نمی‌توان آن را ناشی از ترکش‌های حاصل از حمله به برج مخابراتی مجاور دانست. کمتر از یک هفته بعد، روزنامه تلگراف هم نوشت که مراسم عقد و عروسی کوهستک با بمب 500 کیلوگرمی هدایت شونده دقیق آمریکایی هدف قرار گرفته و گودالی به عرض یک و نیم متر در وسط اتاق پذیرایی خانه خانواده ملاحی ایجاد کرده است.

آن روز در کوهستک چه گذشت؟

از چند روز پیش از سه شنبه دهم شهریور، کارت دعوت جشن عقد مریم و ضیاءالدین به دست همه رسیده و مراسم چندروزه اینطور برنامه ریزی شده بود: مراسم عقد دهم شهریور، حنابندان 11 شهریور و 12 شهریور عروسی. آن شب که از آسمان آتش بارید، قرار بود مریم که اهل بندر کوهستک، بدر ۳۵ کیلومتری شهر سیریک و میناب است با حدود سه هزار نفر جمعیت، با مردی جوان از لافت قشم عقد کند و مجلس زنانه در خانه پدری مریم، علی ملاهی برگزار شود؛ در خانه او که چند ساعت بعد از شروع جشن، روبروی خانه نیمه‌خرابش ایستاده بود و برای همه تعریف می‌کرد که دو پهپاد مراسم عقد دخترش را  به خون کشیدند. …