با تجربه ساخت دو قسمت از دو سریال که کارگردانان متعدد دارد، به نظرتان کار در این سریالها چطور است؟
سریالهای خارجی که میبینید ادامهدار هستند و هر چند قسمتش را یک کارگردان میسازد، توالی داستانی دارند، ولی اینجا هر کس قسمت خودش را میسازد. در قالب یک مجموعه است، ولی هر اپیزود جداست و به خاطر همین همکاری و در ارتباط بودن کارگردانها مطرح نیست. هرچند طراح اصلی و مدیر هنری صحنه کل اپیزودها یک نفر بود و فکر میکنم هدف این بود که یک انسجامی در کار وجود داشته باشد.
شما پیش از این فیلم «قمارباز» را هم در جنگ ۱۲ روزه و در باره حملات سایبری ساخته اید. و تا اینجا دو تا سریال و یک فیلم از جنگی که به تازگی رخ داده، دارید. فکر نمیکنم کسی این تجربه را داشته باشد.
بله. خیلی تجربه خوبی است. چون شما درباره اتفاقی دارید فیلم میسازید که جدید است و مردم آن را حس کردهاند. در باره جنگ عراق نیست که شاید مثلاً ۸۰ درصد مخاطب اصلا آن زمان نبودهاند. درباره چیزی میخواهید کار کنید که تمام مخاطبان حس کردهاند و خیلی هم به آنها نزدیک است. این مسئله کار را هم سخت میکند و هم شیرین. مخاطب کنجکاو است که چیزی که دو ماه پیش دیده، الان در این فیلم چطور نشان داده شده است.
در اپیزود در آسمان از سریال سرو، سپید، سرخ، چطور شد سراغ خلبانها رفتید؟
به من از طریق مجموعه تهیهکنندههای این سریال پیشنهاد شد که اپیزودی برای این مجموعه کار کنم. چند تا طرح به من پیشنهاد دادند که بین آنها دو تا نظرم را جلب کرد و در نهایت اپیزود در آسمان را کار کردم.
چه شد که این طرح را انتخاب کردید؟ …
