کرزای در این گفتوگو، جنگ آمریکا علیه ایران را تهدیدی برای ثبات کل منطقه و اقتصاد افغانستان دانست و بر همسایگی نزدیک بین تهران و کابل از نظر زبان، تاریخ، فرهنگ و مذهب تاکید کرد. او از همکاری ایران و آمریکا در دوران ریاستجمهوری خود تمجید کرده و گفت به هر دو طرف اطمینان داده بود که اجازه نمیدهد خاک افغانستان علیه دیگری استفاده شود.
رئیسجمهور پیشین افغانستان همچنین گفت که رفتآمدهایش در کابل با اطلاع و تحت اسکورت طالبان انجام میشود. او خود را «به دام افتاده» دانست، اما میگوید رابطهاش با رهبران طالبان «بسیار محترمانه» است.
کرزای در ادامه درباره تحصیل و وضعیت دختران و زنان در افغانستان پس از روی کار آمدن مجدد طالبان سخن گفت و با صراحت اعلام کرد تا زمانی که طالبان مانع تحصیل دختران شود، هیچ حرف مثبتی دربارهی آنها نخواهد زد.
او تاکید کرد که بارها به مقامات طالبان گفته است: «وقتی دختران به مدرسه برگردند، من درباره شما حرف مثبت خواهم زد، نه امروز.» دو دختر او (۱۲ و ۹ ساله) نیز مستقیما تحت تاثیر این ممنوعیت قرار گرفتهاند و کرزای از ناراحتی عمیق آنها میگوید.
به گفتهٔ سازمان ملل، طالبان حدود ۲.۴ میلیون دختر افغان را از تحصیل در مقطع متوسطه محروم و افغانستان را به تنها کشور جهان تبدیل کرده که چنین ممنوعیت سیستماتیکی را بر دختران و زنان اعمال میکند.
کرزای خارج از قندهار بزرگ شده و فرزند یک رهبر قبیله است. او از دانشگاهی در هند فارغ التحصیل شده و سالها در پاکستان تبعید بود. در دهه ۸۰ میلادی به عنوان سخنگوی یکی از جناحهای مجاهدین علیه اشغال شوروی فعالیت … …
