از فروغ تا شاملو؛ نگاه متفاوت رهبر شهید انقلاب به شعر و شاعران

به گزارش رکنا، شعر و ادبیات فارسی بخش مهمی از زندگی فرهنگی رهبر شهید انقلاب بود؛ علاقه‌ای که از سال‌های جوانی شکل گرفت و در سال‌های بعد نیز در قالب دیدار با شاعران، مطالعه آثار ادبی و سرودن شعر ادامه یافت. در گفت‌وگویی که همزمان با انتشار مجموعه «از دفتر شعر امین» انجام شده، رضا اسماعیلی، شاعر و پژوهشگر، از نگاه ویژه ایشان به شعر، زبان فارسی و شاعران سخن گفته است. «امین»؛ شاعری که از نوجوانی با شعر مأنوس بود

علاقه رهبر شهید انقلاب به شعر و ادبیات فارسی از دوران نوجوانی آغاز شد. حضور در انجمن‌های ادبی مشهد و آشنایی با شاعران برجسته آن دوره، زمینه‌ای برای شکل‌گیری نگاه ادبی او فراهم کرد.

حضور در انجمن‌های ادبی فردوسی و فرخ و ارتباط با شاعرانی مانند محمد قهرمان، غلامرضا قدسی و دیگر چهره‌های ادبی خراسان، از جمله تجربه‌هایی بود که در شکل‌گیری ذوق شعری او تأثیر داشت.

او در سروده‌های خود از تخلص «امین» استفاده می‌کرد و در شعرهایش می‌توان نشانه‌هایی از تأثیرپذیری از سنت شعر خراسان و به‌ویژه سبک هندی را مشاهده کرد. علاقه به فردوسی، سعدی، حافظ، صائب و بیدل

در روایت رضا اسماعیلی، توجه رهبر شهید انقلاب تنها به شعر معاصر محدود نبود و شاعران بزرگ کلاسیک فارسی جایگاه ویژه‌ای در نگاه ادبی او داشتند.

فردوسی، سعدی، حافظ، مولانا، عطار، صائب تبریزی و بیدل دهلوی از شاعرانی بودند که آثارشان مورد توجه او قرار داشت. در این میان، علاقه ویژه‌ای به صائب و بیدل دیده می‌شد و بارها بر اهمیت مطالعه آثار این دو شاعر تأکید شده بود.

از نگاه او، شعر فارسی تنها مجموعه‌ای از واژه‌ها و صنایع ادبی نبود؛ بلکه می‌توانست حامل حکمت، اخلاق، معنویت و معرفت باشد. چرا نام شاملو و فروغ در سخنان او مطرح می‌شد؟

یکی از نکات قابل توجه در این گفت‌وگو، اشاره به برخورد متفاوت رهبر شهید انقلاب با شاعران دارای گرایش‌های سیاسی و فکری متفاوت است.

به گفته رضا اسماعیلی، او میان ارزش ادبی یک اثر و گرایش سیاسی شاعر تفکیک قائل می‌شد و شعر را به عنوان بخشی از میراث زبان فارسی مورد توجه قرار می‌داد.

به همین دلیل، نام شاعرانی همچون احمد شاملو، مهدی اخوان ثالث، فروغ فرخزاد، هوشنگ ابتهاج و حسین منزوی نیز در برخی دیدارها و سخنان او مطرح شده و در مواردی به اشعار این شاعران استناد شده است. …