تصویرهای طنزآمیزی که از خرگوش‌ها در کتاب‌های قرون وسطایی دیده می‌شود، نشان‌دهنده نوعی طنز تلخ درباره وارونه شدن نظم اجتماعی است؛ طنزی که حتی امروز نیز برای مخاطبان ناآشنا به نظر نمی‌رسد. هدیه پادشاهان
پیش‌تر تصور می‌شد نورمن‌ها خرگوش‌ها را به بریتانیا آورده‌اند، اما باستان‌شناسان بعدها استخوان یک خرگوش را در محوطه‌ای متعلق به دوره بریتانیای رومی کشف کردند. با این حال، شواهد مکتوب درباره حضور خرگوش‌ها در جزایر بریتانیا تنها از دوره نورمن‌ها به بعد در دست است.
یکی از نخستین اشاره‌ها به خرگوش‌ها در جزایر سیلی ثبت شده است. این اشاره در قالب پرداخت «عُشر» آمده است؛ مالیاتی که به پرداخت یک‌دهم محصولات به کلیسا اختصاص داشت. در سال ۱۱۷۶، ریچارد دو ویکا، مالک زمین، پذیرفت که از پرداخت عشر مربوط به خرگوش‌هایش خودداری کرده بود، زیرا تصور می‌کرد «چیزهایی از این دست مشمول پرداخت عشر نمی‌شوند». این سردرگمی نشان می‌دهد که خرگوش‌ها در آن زمان حیواناتی تازه و نامتعارف بودند.
خرگوش‌ها در قرن سیزدهم میلادی همچنان آن‌قدر کمیاب بودند که توجه و مراقبت پادشاه را به خود جلب می‌کردند. در سال ۱۲۳۵، هنری سوم، پادشاه انگلستان، ده خرگوش زنده از شکارگاه سلطنتی خود در گیلدفورد به جفری دسپنسر، مالک زمین و ارباب مارتلی در ووسترشر، هدیه داد.
چند سال بعد، پادشاه افرادی را مأمور کرد تا ۳۰ یا ۴۰ خرگوش از شکارگاه گیلدفورد صید کنند. به آنان دستور داده شد تنها در صورتی خرگوش‌ها را جمع‌آوری کنند که جمعیت آن‌ها در محل به اندازه کافی زیاد باشد. این دستور نشان می‌دهد که پادشاه نمی‌خواست شمار خرگوش‌های آن منطقه کاهش یابد. …
دانلود از کافه بازار
